Glenn Vermeersch Natuurfotografie

Voorbereidingen op komende winterweer!

2012-01-28T00:56:00.000-08:00

Nooit gedacht dat het nog zou gaan lukken deze winter, maar vanaf morgen zou er een erg pittige vorstperiode starten! En vorst betekent nieuwe kansen voor vogelfotografie.Want vorst betekent stress: voedselstress, de stress om simpelweg in leven te blijven. En dan verlaten sommige soorten hun dekking én vaak ook hun schuwheid, overleven gaat dan voor! Bovendien kan je met gericht voederen de vogels een handje helpen en tegelijkertijd mooie beelden in scène zetten. Het klassieke voorbeeld zijn de tuinvogels uiteraard, maar het kan ook heel wat specialer. Ik heb alvast de volgende doelsoorten hoog op m'n lijstje staan.Roerdomp: het wordt nu uitkijken naar die soort in de buurt van kleine wakken in het ijs. Eens zo'n plekje bekend is, is het eenvoudig om er een schuilhutje bij te plaatsen, half dagje wachten en klaar (althans in theorie :-) )Grote Zaagbek: zullen wellicht in beweging komen eens de plassen ook ten noorden van ons massaal beginnen dichtvriezen. En dan is het gewoon uitkijken op de grotere plassen met veel golfslag (die dus moeilijk dichtvriezen). Vaak verblijven ze dan heel tam bij een grote troep eenden en/of meerkoeten die een groot wak openhouden.Bokje: de kleinste snippensoort verblijft bij strenge vorst vaak langs stromende waterlopen in de polders. Ik heb enkele van die mogelijke plekjes verkend en ze zijn prima te doen met de drijfhut. Ik heb ze ooit gefotografeerd, maar vanuit een hopeloos hoog standpunt, dat moet dus veel beter kunnen!Ijsvogel: lang geleden dat ik daar nog eens tijd heb in kunnen investeren. Zelfde principe als bij de Roerdomp: eens gevonden is het niet meer zo moeilijk.De enige spelbreker zou wel eens een wetenschappelijk congres kunnen zijn. Ik ga namelijk nog enkele dagen naar...het uiterste zuiden van Spanje (met een héél klein beetje verlof eraan geplakt)! Maar goed, Zwartkoprietzangers, Purperkoeten, Provencaalse Grasmussen enz... gaan ook niet gauw vervelen!

Boshut: de eerste vogel-beelden

2012-01-14T13:53:00.000-08:00

Zoals al gepost in een eerder bericht, heb ik samen met een bevriende vogelaar een vaste schuilhut gebouwd in een prachtig stukje gemengd bos. We fotograferen er door een stuk spiegelend glas van 1 m² waardoor een heerlijk uitzicht onstaat en het volop genieten is van de prachtige waarnemingen. Soms gebeurt er zoveel tegelijk dat je vergeet te fotograferen en gewoon geniet van de drukte!Eerder kwamen de Eekhoorns al aan bod. Die zijn ondertussen vaste gast geworden net zoals een aantal algemenere bosvogels. Van die soorten wil ik nu alvast enkele beelden tonen.

De volledige reeks staat zoals steeds op mijn website!

Gulls, gulls, gulls!

2012-01-12T00:43:00.000-08:00

De eerste dagen van 2012 waren erg onstuimig. Twee stormen volgden elkaar op, de laatste kwam uit het noordwesten en dan weet je dat er aan de kust veel Drieteen- en Dwergmeeuwen te verwachten zijn. De dagen na de storm werden er zelfs Drieteenmeeuwen waargenomen in Wallonië en Limburg, helemaal landinwaarts geblazen dus. Daar kwam nog bij dat er vorig najaar een kleine influx plaatsvond van Kleine en Grote Burgemeesters, twee meeuwen die je hier nu ook weer niet zo vaak te zien krijgt. Daarom een toertje gepland om op een halve dag tijd die 4 soorten te fotograferen. De start was in Stellendam, in de buitenhaven. De daar al weken verblijvende Kleine Burgemeester bleek bij aankomst al trouw op post. Met behulp van wat koekjes waarvan de vervaldatum al lang verstreken was, kreeg ik hem vrij eenvoudig tot op enkele meters én op ooghoogte. Dan naar de vlakbij gelegen Brouwersdam waar het met noordwestenwinden altijd spannend is. De Drieteen- en Dwergmeeuwen foerageerden in de branding bij opkomend tijd. Botten aan en hop, het water in. Ik was zo geconcentreerd aan het fotograferen dat ik de snelheid van het opkomende tij onderschatte, maar toen m'n botten volstroomden met ijskoud zeewater had ik het snel begrepen :-)De laatste stop was Neeltje Jans voor de Grote Burgemeester en nog een nieuwe lading Drieteenmeeuwen. De Burgemeester bleek de minst meewerkende vogel van de voormiddag te zijn, maar er komen wellicht nog wel enkele kansen deze winter.

Meer foto's zoals steeds op mijn website!

Knabbel & Babbel bij inhuldiging boshut

2011-12-30T09:45:00.000-08:00

Na een lange tijd van inrichten, het juiste materiaal bij elkaar zoeken en voederen was vandaag eindelijk het moment aangebroken om voor het eerst vanuit m'n nieuwe bos-schuilhut met drinkvijver te gaan fotograferen. Het weer zat alvast niet mee: in plaats van de beloofde opklaringen kreeg ik een resem felle buien en donkere luchten te verwerken. Maar verder niets dan positief nieuws: het wemelt er nu al van de vogels, het spiegelend glas is fantastisch om door te kijken en fotograferen en bovendien blijkt de open plek in het bos ook zoogdieren als Ree en Vos aan te trekken. Ik hoop er in de toekomst nog mooie beelden van te kunnen maken. Vandaag werd de show gestolen door 3 Eekhoorns die gelijktijdig de voeder- en drinkplaats bezochten. Het bleken geen goede vrienden te zijn en er werd geregeld een duchtig robbertje gevochten. Door het al vernoemde slechte licht kon ik daar geen foto's van maken, maar van de drinkende en etende Eekhoorns lukte dat wel.

Meer beelden van Knabbel & Babbel op m'n website!

Tijdsgebrek...dus Zeeland

2011-12-19T13:04:00.000-08:00

Weinig tijd om foto's voor te bereiden, hutjes te bouwen enz... Bovendien een tijdje ziek geweest. Maar goed, vandaag toch even naar Zeeland.Blauwe Reigers op muizenjacht laten zich niet snel afschrikken door passerend verkeer en al zeker niet wanneer ze een prooi in het vizier hebben. Idealeomstandigheden voor kopstudies.

Hetzelfde geldt voor de Torenvalken, maar een zo mooi poserend adult mannetje had ik toch niet verwacht.

Ten slotte een bezoek gebracht aan een gewonde Kraanvogel. De vogel heeft een open wonde aan de rechterpoot waar een tijdje terug zelfs een botje leek uit te steken, geen schoon zicht! Ondertussen is de wonde weer dicht, maar de kleur van de poot belooft niet veel goeds: geel en gezwollen. Maar de vogel leeft dus nog en foerageert onophoudelijk in een klein maïsakkertje en langs de randen van een ander akkerperceel op zoek naar overschotten. Maar indien hij echt topfit zou zijn, was hij natuurlijk al lang vertrokken richting zuiden...

Klapekster op 'Mudfooted'

2011-11-30T13:24:00.000-08:00

De Klapekster-foto die ik hier onlangs oplaadde werd 'ontdekt' door Jolle Jolles, een Nederlandse zoöloog verbonden aan de universiteit van Cambridge. Hij is tevens de oprichter van mudfooted.com.
Dat is een erg populaire blog die door Jolle zelf omschreven wordt als " a weblog about our wonderful and fascinating natural world. It was founded in December 2009 with the aim to get more people to know and appreciate our natural world and the unique species that inhabit it."

Dat de blog veel bekeken wordt, zag ik meteen aan het plots toenemende aantal bezoekers op m'n pbase-site.

Velduilen-fiësta in Zeeland

2011-11-23T00:23:00.000-08:00

De laatste jaren zijn we behoorlijk verwend wat het aantal Velduilen betreft. Ik herinner me nog dat je pakweg 15-20 jaar geleden naar de ‘bocht van Bath’ moest om een glimp op te vangen van enkele beesten. Sinds de komst van waarnemingen.be en waarneming.nl is er veel veranderd en worden de waarnemingen veel sneller bekend en vooral: er komen meer mensen kijken. Toen, onder impuls van het schitterende natuurbeheer, enkele jaren geleden de Uitkerkse polders door een aantal Velduilen werd uitgekozen als overwinteringsgebied, kreeg het gebied heel wat extra bezoekers over de vloer, niet in het minst het almaar toenemende aantal fotografen. Niet iedereen was daar blij mee en vooral de soms behoorlijke aantallen auto’s in de anders rustige polderstraatjes zorgden voor de nodige bezorgdheid. Er werd zelfs geprobeerd om de bewuste straten af te sluiten voor het verkeer, maar bij mijn weten stuitte dat op het ‘njet’ van de gemeente. Tot op vandaag blijft Uitkerke een grote aantrekkingskracht utoefenen op de Velduilen.

Maar sinds enkele jaren is er ook een alternatief voor de vogelkijker/fotograaf en wel de omgeving van de Koudekerksche Inlaag in Zeeland. Ook daar komen nu jaarlijks Velduilen op af en op sommige dagen beginnen die al kort na de middag, vaak onder een stralende zon, aan hun jacht. Zo ook gisteren. Minimaal 8 (!) vogels verzorgden daar een spetterende show. Speciaal voor de fotografen was er eentje extra mak en die joeg de hele tijd langs de Scheldedijk, daarbij gevolgd door een privé-escorte van een 10-tal wagens voorzien van lange telelenzen. Ik geef toe, ik heb me even aangesloten wat resulteerde in een hele reeks beelden van een Velduil die zich rustig zat te poetsen. Vreemd genoeg waren de meeste fotografen blijkbaar op zoek naar beelden in tegenlicht…en aan de zijde waar het avondlicht pal op het beest viel stond amper volk.

Maar ook elders in de inlaag zat het vol Velduilen. Tot zes exemplaren kreeg ik samen in beeld, heel erg mooi. Toen die quasi gelijktijdig begonnen rond te vliegen werd de fotograaf in mij even ‘on hold’ gezet en nam de vogelkijker het weer over. Machtig schouwspel! Ook die dieren lieten zich uiteindelijk fotograferen aan beide kanten van de Scheldedijk.

En worden ze nu verstoord en veroorzaken de fotografen ongemak? De verstoring lijkt mij minimaal, afgaand op hun natuurlijke gedrag dat ze de hele tijd bleven vertonen. Het ongemak dat de fotografen veroorzaken lijkt me ook minder dat in de Uitkerkse Polders. De Scheldedijk in Koudekerke is een doorgaande weg waar, in tegenstelling tot pakweg de Koeistraat in Uitkerke, geregeld verkeer doorgaat. Wel was het soms zo druk dat dat doorgaande verkeer luid toeterend aangaf niet opgezet te zijn met de opstopping. Overigens bleek zelfs een auto-toeter geen effect te hebben op de Velduil. Hij richtte even de kop op…en poetste toen rustig verder.
Maar goed, misschien hebben de beheerders van het gebied hier een andere visie op. Ik ben er ook maar 1 keer gaan kijken naar de uilen. Slechts één idioot gezien: deze noorderbuur vond het nodig botweg tussen de rustende uilen en de fotografen te gaan staan met z’n joekel van een terreinwagen… en vervolgens, het zicht van iedereen blokkerend, rustig zélf te beginnen fotograferen! Een prachtig staaltje van asociaal gedrag. Maar wel goed gelachen!

Oh ja, meer foto's op m'n website!

Klapekster vervolg: hij eet ook vogels!

2011-11-14T12:59:00.000-08:00

Vandaag een foto kunnen maken waar ik al jaren van droom. Een Klapekster mét prooi, fullframe voor een vaste schuilhut: kicken!!!

Ik volg hem/haar nu al aan tijdje en deze juveniele vogel eet minstens zoveel vogels als muizen. Graspiepers, Rietgorzen, allemaal werden ze al verorberd.

Hopelijk blijft de toestroom van andere fotografen nog even uit. Vandaag hingen er alvast al 3 'nieuwe' rond...

Eindelijk: de killer van de heide!

2011-11-08T14:59:00.000-08:00

De voorbije jaren was ik elke winter wel in de weer om een Klapekster te proberen fotograferen. Nooit met ook maar enig succes. Oh ja, ze kwamen af op voer (meelwormen), maar niet tijdens de vele uren wachten en koukleumen in allerlei schuilhutjes.

En nu is het dan toch zover, eindelijk vond ik een beest dat wil meewerken. Ik ben er nu een 3-tal dagen mee bezig en vandaag was het echt prijs: voor m'n ogen ving hij een muis en ging er nog wat mee jongleren op een paaltje. Dit vraagt om meer. Ik hoop binnenkort de fotosessie nog eens te herhalen, maar dan mét een streepje zon.

Verder ook nog een leuke 'bijvangst' in de vorm van een juveniele Sperwer die het allemaal geïntrigeerd zat te bekijken. Soms zit het gewoon allemaal mee...

Fun met de flash

2011-11-02T13:51:00.001-07:00

Op weekend geweest in de buurt van de Baraque Fraiture in de provincie Luxemburg. Het vakantiehuisje ligt er in een donker bos, en heel vaak is dan de flash nodig om toch wat vogelfoto's te kunnen maken. Ik hou er eigenlijk niet zo van, maar ik heb er toch eens wat mee geëxperimenteerd, vooral dan in combinatie met trage sluitertijden. 't Is eens iets anders, een beetje een spookachtig effect en het geeft best een goede kijk op hoe die vleugels bewogen worden voor de start.

Kleine Klapekster!

2011-10-26T12:50:00.000-07:00

Vandaag even de tijd gevonden om nog eens een zeldzaamheid mee te pikken. Een Kleine Klapekster zit al een tijdje bij Koudekerke in Zeeland en laat zich mooi bekijken. De vogel is vrij tam in vergelijking met gewone Klapeksters. Hij zit meestal op een rij paaltjes die de grens vormen tussen een paardenweide en een koolzaadveld.

Omdat de afstand toch vrij groot was en ik niet teveel in een foto wil croppen, besloot ik om de 2x converter nog eens boven te halen. In combinatie met de Canon Eos 7D en de Canon 500mm levert dat 1.6 x 500 x 2 = 1600 mm op. Auto Focus kan perfect (zij het wat trager) in Live View. Omdat de resultaten meevielen en er volop zonlicht was, besloot ik ook de 1.4x converter er nog bij tussen te zetten. Het percentage scherpe beelden gaat dan nog verder achteruit, maar toch zaten er enkele scherpe resultaten tussen. Voor het vastleggen van zeldzaamheden is die combinatie eigenlijk nog best te doen.

Eerste grondvorst en lijsters

2011-10-16T11:34:00.000-07:00

Al een hele tijd ben ik voorbereidingen aan het treffen om doortrekkende lijsters te fotograferen. Nu, half oktober, is het tijd om te 'oogsten'. Vanochtend kwam daar ook nog eens de eerste grondvorst bij dus toen ik in de schuilhut ging zitten, was de hoop groot dat dé doelsoort, Kramsvogel, op het toneel zou verschijnen. Alle lijsters zijn in het algemeen erg schuw, vandaar dat ik de schuilhut voorzien heb van spiegelend glas om door te fotograferen. Zo vermijd ik dat de vogels worden afgeschrikt door de bewegingen van de lens.

Na een halfuurtje wachten kwam de zon op en smolt de dunne ijslaag op het gras snel weg. Maar toen zat er dan toch plots een Kramsvogel van de bessen te eten! Gelukkig net in een stukje dat nog flink berijpt was. En hij bleef ook nog eens zitten tot de zon dat plekje bescheen. Opdracht volbracht, de later arriverende Grote Lijster en de Witte Kwikstaarten waren een welkome bonus

Nazomer brengt Oosterse zeldzaamheid: Bladkoning in de tuin!

2011-10-03T01:41:00.000-07:00

Iedereen geniet met volle teugen van de nazomer, niet in het minst doordat hij voorafgegaan werd door een kletsnatte zomer. De periode van dit nazomerwaar valt samen met de najaarstrek van de Bladkoning, een tamelijk zeldzaam zangertje uit de Siberische bossen. Er werden er al een tijdje gezien, waarbij bosjes vlakbij de kust meer kans bieden dan in het binnenland.
Al bij al was het dus toch een behoorlijke verrassing om twee dagen na elkaar Bladkoningen in eigen tuin te zien. Vandaag zitten er zelfs twee!

Fotograferen is minder makkelijk, ze zijn extreem beweeglijk en blijven meestal vrij hoog in de struiken en bomen foerageren.

De klok rond fotograferen in Zeeland

2011-09-25T11:53:00.001-07:00

Schitterend, windstil weer en een hele dag vrije tijd. En bovendien gunstig getij op de Oosterschelde, dwz zowel 's ochtends als 's avonds laagtij. Ideale omstandigheden dus voor de drijvende schuilhut. Daarom gisteren beslist om naar Zeeland te trekken en steltlopers te gaan fotograferen, één van m'n favoriete onderwerpen. Tussen twee sessies met de drijfhut door bezocht ik ook een aantal andere interessante plekken om steltjes aan te treffen. Hieronder een beknopt overzicht met commentaar bij de foto's. Een volledig overzicht van die dag met ook beelden van Bruine Kiekendief, Putter en een aantal eendensoorten op m'n site.

Wellicht voor vogelfotografie één van de betere, publiek toegankelijke schuilhutten is die van de Keihoogte-Inlaag te Wissenkerke. De hut is deels ingegraven en is voorzien van enkele vrij lage kijkgaten waar ook de lenskap van een Canon 500mm f4 makkelijk doorheen kan. Mits wat geduld komen de Zwarte Ruiters (én andere soorten) er beeldvullend voorbij paraderen. Ik had ondanks vele drijfhut-uren in Zeeland alvast nog nooit zo langdurig verschillende Zwarte Ruiters voor de lens gekregen.

Dit is wel een typische Drijfhut-foto met een heerlijk meewerkend groepje Rosse Grutto's. In het laatste avondlicht gemaakt.

Keihoogte - Wissenkerke, één van de vele tientallen Scholeksters die er kwam overtijen.

Keihoogte - Wissenkerke, de enige aanwezige Kluut gaf een showke weg. Ik heb vooral geprobeerd de beweging bij het foerageren vast te leggen.

Nog een leuke plek om steltlopers te fotograferen zijn de uitgestrekte stranden van Ouddorp, ten oosten van de vuurtoren. Ik was er 's morgens vroeg en er waren nauwelijks wandelaars, en vooral geen honden, altijd handig!

Zelfde lokatie als de Kanoeten, maar niet zo talrijk als ik gehoopt had. Na een hele tijd zoeken vond ik twee vogels die zich heel dicht lieten benaderen. Vanop de monopod gefotografeerd.

Nog eentje van Ouddorp. Ik was vooral gekomen voor de Drieteentjes en heb er niet veel tijd ingestoken hoewel ze heel erg tam waren.

Overal in Zeeland vind je nu Bontbekplevieren. Deze begon zich uitgebreid te poetsen en liet zich makkelijk fotograferen vanaf de monopod.

Een dagje Zeeland

2011-09-14T01:49:00.000-07:00

Op zoek naar nieuwe drijfplekjes trok ik gisteren een dagje naar Zeeland. Uiteraard mét fotomateriaal want je weet nooit of er zich gelegenheden voordoen.
Een plek die momenteel veel bezocht wordt door fotograferen is de inlaag thv de Keihoogteweg te Wissenkerke. De vorige kijkhut werd door vandalen in brand gestoken en is ondertussen vervangen door een nieuwe. De ontwerper ervan heeft zowaar aan fotografen gedacht want de hut is half ingegraven én bevindt zich vlakbij een slikrand. Je maakt er dus kans op beelden van verschillende soorten steltlopers en eenden. Ik kwam er toe op het moment dat het hoogtij opkwam. Dat zorgde voor een toeloop van steltlopers op zoek naar een hoogwatervluchtplaats. Ze bleven echter ver weg van de hut met uitzondering van één Zwarte Ruiter die even heel mooi kwam paraderen voor de hut. Ook enkele Wintertalingen kwamen al foeragerend echt dichtbij. Al bij al een aanrader om eens vaker langs te gaan, zeker ook in het voorjaar!

Een korte stop langs de Brouwersdam leerde me dat Zilvermeeuwen Mosselen eten op dezelfde manier als waarmee Lammergieren beenmerg uit de botten van schapen halen: ze vliegen met de Mossel een 10-tal meter omhoog en laten ze dan op de stenen vallen. Na enkele pogingen begeeft de schep het en wordt de Mossel verorberd.

Wintertaling - Inlaag Keihoogteweg Wissenkerke

De spuikop aan de Brouwersdam trekt altijd veel vogels aan. Ik heb me een tijdje bezig gehouden met het maken van vliegbeelden van de aanwezige Grote Sternen. Geregeld werd een visje gevangen en meteen doorgespeeld aan de nog steeds volop bedelende jongen.

Zwarte Ruiter - Inlaag Keihoogteweg Wissenkerke

Meer beelden van deze dag zoals gewoonlijk op m'n website!

Verbrande heide biedt mogelijkheden!

2011-09-03T05:20:00.000-07:00

De najaarsterk is al een tijdje in volle gang. Zoals wel te verwachten was, hebben de grote, verbrande heidevlaktes nu heel wat voedsel te bieden voor de doortrekkers. Het wemelt er al opnieuw van de insecten en doordat de vegetatie verdwenen is, zijn die insecten voor vogels zoals Tapuiten, Boompiepers, Boomleeuweriken, Paapjes enz... makkelijk te bereiken.

Daar waar vroeger Pijpenstrootje groeide, zie je nog nauwelijks dat het gebrand heeft; het gras staat er alweer bijna 1 meter hoog. Maaar daar waar er vroeger monotone, purperen heide bloeide, is de grond nu nog even kaal als de dag na de brand. En op die plekken moet je dus nu zijn. Ik heb geprobeerd de roetrestanten van de brand mee in enkele foto's te verwerken.
Dat er op al die kleine zangvogels ook af en toe een roofvogel, zoals een Sperwer, afkomt, is natuurlijk heel normaal. Deze ging plots pal voor de hut zitten, maar helaas wat ver en met nog enkele pollen Pijpenstrootje op de voorgrond. Met handmatige scherpstelling lukte het nog net. Uiteraard ook behoorlijk moeten croppen terwijl de andere foto's steeds minimaal 85 % van het origineel zijn. Maar er volgen ongetwijfeld nog kansen!

Najaarstrek in Letland

2011-09-01T02:35:00.000-07:00

De voorbije dagen bracht ik door in Riga, Letland, waar ik deelnam aan een ornithologisch congres. Gelukkig had ik de eerste dag een beetje tijd om foto's te maken. Ik bezocht een paar leuke plaatsen langs de kust (zie kaartje onderaan dit bericht). Vooral de steltloper- en sternentrek was volop aan de gang, maar ook een bijzonder bereidwillig poserende Grote Zilverreiger passeerde de revue.
Kaartmateriaal van de Baltische Staten is online beschikbaar en behoorlijk gedetailleerd!

Altijd lastig om scherp te stellen op vogels die naar je toe lopen,
maar de AF van de 7D kan dat opmerkelijk beter dan die van de 5D2.

Reuzensterns vormden voor mij het hoogtepunt van de waarnemingen. De vogels die in Estland broeden, trekken in deze periode door Letland naar het zuiden. Dit groepje zat een eind uit de kust op een zandbank, maar ik kon er naartoe waden en met de monopod bijna volledig in het water deze foto maken.

Zonder m'n drijvende schuilhut was ik genoodzaakt op een andere manier steltlopers te fotograferen. Daarom een gemengd groepje gezocht en op een afstand bij de vloedlijn plaatsgenomen met de monopod op de laagste stand. Een kwartier later was ik omsingeld door de strandlopers en kon ik zelfs geen foto's meer maken omdat ze te dichtbij kwamen.

Deze Grote Zilverreiger was ongelooflijk tam. Hij stond te vissen bij de monding van een klein, snelstromend riviertje in de Baltische Zee. 's Avonds fotograferen was de enige mogelijkheid om het felle wit onder controle te houden.

Bonte Kraaien zitten echt overal en in tegenstelling tot de schuwe Raven lieten ze zich makkelijk fotograferen al kostte me dat wel enkele Letse koekjes.

Ten slotte een overzicht van de bezochte gebiedjes (paars omrand). Letland is prachtig, jammer dat ik er zo weinig tijd kon spenderen. Zeker het binnenland met al z'n spechten en uilensoorten (Letland is voor 40 % bebost!) is zeker een verlengd bezoek waard. De rest van de trip zag ik enkel de gebouwen van de universiteit van Riga...

Een volledig fotografisch verslag vind je op m'n website.

Broedvogels van toen.... Duinpieper!

2011-08-22T01:54:00.001-07:00

Heel lang geleden broedden er nog Duinpiepers in de Kalmthoutse Heide. Samen met het echte stuifzand verdwenen ze. Wellicht voor lange tijd want ook in bv. Nederland is het afgelopen als broedvogel. Gelukkig trekken er jaarlijks nog een redelijk aantal vogels door en wanneer eentje daarvan mooi op 4m voor m'n schuilhut wil postvatten, ben ik een tevreden mens!
Ik fotografeer vaak door spiegelglas en een belangrijk nadeel daarvas is dat het snel bedampt geraakt. Gelukkig stak er 10 minuten voor de vogel arriveerde een fris windje op waardoor de damp gelukkig net verdwenen was. De tientallen muggen in de hut was ik snel vergeten zodra de sluiter begon af te vuren!

Meer foto's zoals steeds op m'n website.

Boomleeuwerik voor de hut

2011-08-19T05:00:00.001-07:00

Vanmorgen ging ik wat verder werken aan één van m'n schuilhutjes die ik aan het opbouwen ben voor de najaarstrek over de Kalmthoutse Heide. De buitenkant was al klaar, maar binnenin moest er nog een en ander gebeuren. Na enkele jaren fotograferen begin ik namelijk meer en meer belang te hechten aan het comfort en vooral het uitzicht vanuit de hut.

Ik zat dus volop nagels te kloppen en schroeven te draaien, toen plots een Boomleeuwerik pal voor de hut ging zitten. Die had dus duidelijk geen last van het gerommel! Gelukkig had ik ook m'n toestel mee omdat ik nog wat lengtes moest opmeten. Snel de 500mm erop en enkele foto's gemaakt. Eigenlijk al iets te laat op de dag naar mijn goesting, maar ja, zo'n poserende vogel kon ik moeilijk laten schieten.

Meer van deze vogel op m'n site.

Eindelijk nog eens drijven!

2011-08-13T04:14:00.000-07:00

Doordat m'n voorjaar tegenwoordig helemaal gevuld is door m'n werk op het INBO (onderzoek naar de effecten van schapenbegrazing op een populatie Boomleeuweriken), blijft er maar heel weinig tijd over om dan te fotograferen. Daarom verleg ik de aandacht dan maar naar het najaar. De voorbije dagen heb ik al m'n schuilhutjes op orde gebracht en vanmorgen was het de beurt aan de drijvende hut. Het was al van vorig jaar in La Brenne geleden dat ik nog eens vanuit die hut gefotografeerd had!
Het blijft genieten, deze keer koos ik een droogvallend wad uit met uiteraard de nodige steltlopers, maar gelukkig ook enkele Lepelaars die totaal geen angst schijnen te hebben voor de hut. Meer foto's van vandaag hier.

Doelsoorten voor het najaar: Duinpieper en Draaihals!

tot de volgende,

Glenn

Ruigpootbuizerd deel 2: de grens over!

2011-02-04T05:00:00.000-08:00

Nog steeds zitten er heel wat Ruigpootbuizerden in de Benelux. Hoewel er nu al meer dan een maand een adult mannetje op amper 2km van m'n huis verblijft, slaag ik er niet in hem van dichtbij te fotograferen. En dit ondanks 'ambachtelijk' werk met allerlei schuilhutjes, aas enz...

Als grensbewoner was de verleiding dan ook groot een kijkje te nemen bij een paar Nederlandse exemplaren.

Alle kleden passeerden de revue: adult mannetje en vrouwtje en enkele juvenielen, wie weet was het wel echt een familie? Het weer wilde helaas niet meewerken: het uurtje dat ik tijd kon vrijmaken verliep erg donker en grauw. Maar goed, gelukkig poseerden ze vaak erg dichtbij.

Meer foto's op m'n website.

Zowaar een invasie van Ruigpootbuizerd!

2011-01-06T06:35:00.000-08:00

Het is een speciale winter, zoveel is zeker! Nadat in het najaar al erg hoge aantallen Ruigpootbuizerds de oversteek hadden gemaakt in Falsterbo, Zuid-Zweden, geraken er ondertussen ook meer en meer als overwinteraar in de Benelux. Eentje, een adult mannetje dan nog, heeft nu de omgeving van de Maatjes uitgekozen als vaste winterverblijfplaats. Een buitenkans dus. Jammer genoeg moet het zowat de schuwste Ruigpootbuizerd zijn die ik al ooit ben tegengekomen, maar met wat volharding kan ik er de komende weken misschien nog wel wat betere beelden van maken.
Hieronder enkele eerste resultaten, de volledige reeks zoals gewoonlijk op m'n site.

Blauwe Kiekendieven verzorgen spektakel

2011-01-06T06:15:00.000-08:00

De winter heeft al behorlijk toegeslagen in december. De beheerders van de Kalmthoutse Heide hebben, naar een idee van het Grenspark De Zoom-Kalmthoutse Heide, enkele jaren terug een graanakker aangelegd aan de rand van het natuurreservaat. Dergelijke kleine akkertjes worden niet geoogst en bieden in de winter een massa voedsel aan. In de eerste plaats komen de muizen erop af en op korte tijd is er sprake van een populatie-explosie! Dat trekt op zijn beurt dan weer roofvogels aan zoals Blauwe Kiekendieven.
Verder vind je er massa's vinkachtigen en gorzen en in het voorjaar wordt de akker gebruikt als broedplaats door oa. Patrijs en Kwartel. In de zomer gebruiken reeën de locatie als schuilplaats, kortom in elk seizoen levert de aanleg van zo'n akkertje voordelen op voor de natuur.
Hieronder enkele beelden van een serie van de Blauwe Kiekendief die ik gisteren tijdens m'n lunchpauze kon maken. Meer beelden op m'n site.

Nieuwe input in Ranaphoto

2010-01-14T06:43:00.000-08:00

Sinds enkele jaren ben ik lid van het Rana-fototeam. Rana is een Vlaams stochbureau gespecialiseerd in natuurfotografie. Het heeft een hele tijd geduurd voor de verkoop van rana een beetje wilde opschieten, maar de laatste tijd lijkt er toch een verbetering op til en werd het dus tijd nog eens wat nieuwe beelden op te laden. Het is ten slotte twee jaar geleden dat ik er nog bijplaatste!
Al m'n beelden op Rana kan je hier bekijken. Hieronder enkele screenshots van de eenvoudig opgebouwde en dus gebruiksvriendelijke website.

Wild Wonders of Europe: 'Highly Commended'

2010-01-07T01:05:00.000-08:00

De resulaten van de december-wedstrijd van Wild Wonders of Europe zijn bekend. Voor het eerst nam ik ook eens deel aan een wedstrijd en ik ben best tevreden met het resultaat: mijn beeld van een vissende Grote Zilverreiger schopte het tot 'Highly Commended' en daar ben ik best tevreden mee.
In de toekomst ga ik vaker mee doen aan wedstrijden, maar liefst zonder het publiek-stemmen. Uiteindelijk wordt het dan een soort populariteits-poll (wat niet wil zeggen dat ik zelf niet aan al m'n vrienden gevraagd heb te stemmen :-) )

Je kan de resultaten hier bekijken.

Stevig winterweer brengt mooie soorten!

2010-01-07T00:44:00.000-08:00

Het wintert stevig door in zowat heel Europa. In Kalmthout ligt 5-6 cm sneeuw en de voorspellingen worden alleen maar kouder. Komend weekend zou er weer een stevige laag bijvallen en de week erna elke nacht strenge vorst. Lang geleden zo'n winter!
Fotografisch dienen zich nu wel kansen aan en het beste moet wellicht nog komen als het Ijsselmeer, Waddenzee en de Oostzee dichtvriezen..
Zo doken er plots een aantal Strandleeuweriken op op redelijk korte afstand van bij mij thuis. Zo'n kansen mag je niet laten liggen en ik ben er dan ook even kort gepasseerd. Ze bleken, misschien door het koude weer, ook nog eens erg tam te zijn en lieten zich mooi fotograferen.
En ze waren niet alleen, als bonus zaten er ook enkele Sneeuwgorzen en Veldleeuweriken bij.
Fotograferen in de sneeuw is wel lastig wat de belichting betreft. Afhankelijk van schaduw of zon moet je iets meer of iets minder overbelichten. Het wit in de sneeuw loopt makkelijk dicht, maar als je het niet doet, blijf je zitten met een compleet onderbelicht onderwerp.

Nu ook sneeuw!

2009-12-18T06:35:00.000-08:00

De Ijsduiker van enkele dagen geleden liet zich nog bekijken in ijzige, maar droge omstandigheden. Gisteren kwam daar verandering in en viel er een stevig pak sneeuw naar beneden. In onze tuin ligt zowaar 13 centimeter en hij blijft nog liggen ook. Vanmorgen bij een temperatuur van -9° toch maar even gaan kijken hoe de Kalmthoutse Heide erbij ligt. Door de sneeuw is de rust er compleet want ook de schaatsers zijn nu van 't toneel verdwenen. Er zijn toch slechtere plekjes om te wonen denk ik dan.

Na wat landschapsfoto's te hebben genomen ben ik op de terug nog door de besneeuwde weilanden gereden en daar zat een groep van ruim 500 Wulpen kou te kleumen. Door de reflectie in de sneeuw werden ook de ondervleugels mooi belicht tijdens het vliegen. Watersnippen krijgen het stilaan moeilijk, maar sommigen proberen nog te overwinteren langs stromend water.

Ijsduiker en eindelijk winter!

2009-12-15T23:05:00.000-08:00

Gisteren nog eens heel even de tijd gehad om aan fotograferen te denken. Weer geen schuilhut-werk, maar een blitz-bezoek aan één van de 9 (!) Ijsduikers die momenteel in België pleisteren.
Deze juveniel pleisterde op een AWW-waterbekken in Broechem.

Nadat ik al vrij snel een paar standaard-foto's kon maken, besloot ik nog een halfuurtje te wachten op de invallende schemering. Het is namelijk eindelijk winter geworden en dat betekent vaak erg mooie zonsondergangen. Het silhouet van een Ijsduiker is voldoende herkenbaar om hem gewoon klein in beeld te zetten en de rest van de soorten ook aan bod te laten komen.

De komende dagen wordt sneeuw voorspeld: stress bij de fotograaf! Eigenlijk moet je dan landschappen gaan fotograferen op de Kalmthoutse Heide, altijd goed voor deelname aan fotowedstrijden. Probleem is dat ik landschapsfotografie, hoewel ik er het nodige materiaal wel voor heb, ongelooflijk saai vind. Maar toch al iets minder saai dan vroeger, dus wie weet zit ik volgend weekend wel met de groothoek kou te kleumen op een witte heide....

Wild Wonders of Europe

2009-12-07T22:43:00.000-08:00

De voorbije maand stuurde ik enkele beelden in voor de 'Wild Wonders of Europe'-fotowedstrijd. Eén van die beelden heeft nu de finale-ronde bereikt! Het gaat om een onderaanzicht van een vissende Grote Zilverreiger. Het publiek kan op de foto stemmen. Jullie kunnen me een plezier doen door '5' te stemmen!

Alvast veel dank!

Rosse Franjepoot op speed!

2009-12-02T01:18:00.000-08:00

Franjepoten zijn leuke soorten voor de fotograaf. Ze zijn afkomstig uit het hoge noorden en doordat ze geen mensen gewoon zijn, zijn ze meestal extreem tam. Makkelijk te benaderen dus en geen behoefte aan een schuilhut om ze te fotograferen. Bovendien zijn het erg mooie, sierlijke steltlopers die een sterk verschillend winter- en zomerkleed hebben.

Sinds enkele dagen pleistert er een Rosse Franjepoot in winterkleed in Hollogne-sur-Geer. Dat is een dorpje net over de taalgrens in de provincie Luik en wanneer je er binnen rijdt, zie je meteen waar het daar om draait: suikerbieten! Die bieten en de bijhorende fabriek hebben er ook voor gezorgd dat er daar enkele bezinkingsbekkens liggen. En op één van die bekkens liet de franjepoot zich bijzonder mooi bekijken.

Gisteren heb ik er een halve dag aan gespendeerd en die tijd was echt wel nodig. Die beestjes mogen dan wel tam zijn, ze hebben ook een opmerkelijk foerageergedrag wat het de fotograaf heel erg bemoeilijkt. Om dat te illusteren heb ik nog eens gebruik gemaakt van de video-functie van m’n 5D2. Rappe jongen, en dat ging zo verder voor 3 uur! Maar goed, statief op de grond in laagste stand, hoekzoeker erop en wachten maar tot hij even pauseert. Uiteindelijk kwam ook de zon er door en werden snellere sluitertijden mogelijk. Dat hielp wel. Het laatste half uur ISO op 800 gezet (ruis is toch geen punt meer in de 5D2) en aan 1/3200 aan het fotograferen geweest. Dan nog was het merendeel onscherp, maar ik hield toch een paar ‘spetters’ over.

Het was een behoorlijk sociale bedoening bij de vogel en zoals tegenwoordig wel vaker gebeurt, waren er meer fotograferende vogelaars dan ‘gewone’ vogelaars aanwezig. Een gezellige drukte, maar nu verlang ik toch terug naar de eenzaamheid en de rust in een schuilhutje op de Kalmthoutse Heide.

Herorganisatie Pbase-site

2009-11-10T06:20:00.000-08:00

Pbase is een erg makkelijke en goedkope manier om je foto's online weer te geven. Voor 23 $/jaar heb je 500Mb ruimte ter beschikking en een keuze uit aantrekkelijke style-sheets die je bovendien, mits wat kennis van CSS, makkelijk kan aanpassen. Het grote voordeel zit hem vooral in het gemak waarmee je foto's kan opladen en beheren in gallery's. Ondertussen heb ik daar ruim 2000 beelden opgeladen en werd het tijd om het geheel eens te herzien, want het overzicht was stilaan zoek. Het loont wellicht ook de moeite, want ik verkoop meer foto's via m'n pbase-site dan via m'n eigen domeinnaam of via Ranaphoto.

Door een beetje in HTML te prutsen, bleek het mogelijk de startpagina wat op te vrolijken en van enkele links en jpg's te voorzien. Hét grote verschil zit hem nu vooral in de herorganisatie van de 'Bird Database', een verzameling van iets meer dan 200 soorten vogels en ca. 2000 beelden. De soorten werden gerangschikt op systematiek en kregen vervolgens elk hun eigen gallery. Handig wanneer bv. uitgevers van tijdschriften een bepaalde soort in gedachten hebben en je hen rechtstreeks naar de juiste gallery kan verwijzen om hun keuze te maken. Voor dat deel van de website maak ik gebruik van een bestaande style sheet en die bevalt me nog niet helemaal. Ik ga me dus toch moeten verdiepen in het aanpassen ervan, alle tips zijn welkom!

Vandalisme houdt een mens scherp!

2009-10-30T06:54:00.000-07:00

Het voorbije jaar werd ik herhaaldelijk geconfronteerd met vandalisme aan m'n diverse schuilhutjes. Soms worden de hutjes gewoon kort en klein geslagen, maar soms gaat dit ongedierte subtieler te werk en wordt bv. de vijverfolie van een drinkwaterhutje open gesneden. Gisteren werd - amper 6 uur na het plaatsen - een foto-opstelling om Klapekster te fotograferen 'verwijderd'. Hopelijk hebben de meelwormen gesmaakt :-)
Maar goed, je kan hiermee op twee manieren omgaan: het hoofd laten hangen en minder gaan fotograferen of nog gedrevener worden in het perfectioneren (lees: onzichtbaar maken voor mensen eerder dan voor de vogels) van je hutjes. Ik heb voor het laatste gekozen en heb er zelfs plezier in om hutjes te bedenken en plaatsen die niet gevonden worden. Het kost wat meer tijd en moeite, maar ik voorzie nu steeds een 'dubbel' om naar uit te wijken wanneer er toch eentje moest ontdekt worden.
Ondertussen heb ik van de najaarstrek gebruik gemaakt om een paar lastigaards op foto te zetten: Goudhaan en Vuurgoudhaan. Ze zitten zelden stil en komen zelden echt laag bij de grond foerageren, maar in m'n eigen tuin kon ik toch een constructie bedenken om ze wat lager bij de grond vanuit de schuilhut te fotograferen. Ik wacht nog op wat mooier ochtendlicht om een tweede poging te doen.
Tot slot nog een woordje aan het inteelt-product verantwoordelijk voor het vandalisme: get a life!

Een ramp afgewend...

2009-09-29T06:49:00.000-07:00

Zoals elke fotograaf worstel ik al een tijdje met de vraag wat nu een goed backupsysteem is voor je beelden. Zelfs na strenge selectie kom ik toch al gauw aan minimaal 300Gb gegevens per jaar. Met de aanschaf van de Canon 5D2 gaat dit nog een pak sneller. Voorlopig sloeg ik alles op op twee externe hard discs die ik op geregelde basis aanvulde met m'n meest recente beelden. Beide hard-discs bewaar ik op verschillende locaties. Het vraagt weliswaar wat discipline om die geregelde update van beide systemen door te voeren en zeker met een full-time job en twee kleine kindjes wil dit wel eens een tijdje blijven liggen.
Maar zopas werd ik nog eens flink wakker geschud! Toen ik enkele beelden van één van de harddiscs wilde halen voor een bestelling bleek die externe schijf zonder aanwijsbare reden corrupt te zijn. De controller van de schijf zou willekeurig fileheaders hebben door elkaar gehaald waardoor zowel jpg's, Tiffs als Raws onleesbaar werden. Heel wat beelden had ik nog niet voorzien van een bachup op de tweede schijf....PANIEK!
Nu heb ik gelukkig een broer die actief is in de IT en die kon door een combinatie van allerlei programmatjes toch ruim 90 % van m'n beelden recupereren. Uiteindelijk ben ik van geen enkele soort beelden kwijt, enkel een aantal RAWS bleken onherstelbaar beschadigd. De jpg's bleken allemaal relatief eenvoudig te herstellen.
Meteen erna ben ik dan overgestapt op een 2Tb Raid-systeem. Dit verlaagt het risico weer enigszins, maar het is duidelijk dat heel de opslag-problematiek in de toekomst alleen maar groter zal worden. Online opslag lijkt een goed alternatief, maar is me voorlopig toch nog iets te duur.

Aan allen wie dit leest: denk nog eens goed na over je backup! Oh ja, de corrupte schijf was nog geen twee jaar oud!

Zomerse badgasten

2009-07-17T01:26:00.000-07:00

Het is voorlopig een typisch Belgische zomer: de ene week bloedheet en dan plots weer amper 20° en geregeld regen of buien. Aan het begin van de eerste zomerse periode besloten twee collega-fotografen en ik om enkele drinkplaatsen aan te leggen voor bos- en heidevogels. De locaties werden zorgvuldig gekozen en er werden een aantal nieuwe schuilhutjes gebouwd. Per locatie werd ook een drinkvijvertje van ca. 1x2 meter aangelegd. Het vraagt wat werk om het waterpeil constant te houden en soms hebben we wel eens af te rekenen met debiele vandalenstreken, maar de inspanningen lonen fotografisch de moeite en ook de vogels profiteren er duidelijk van!

Ongeveer één dag na de aanleg en het vullen van de vijvertjes werden ze al in gebruik genomen door een aantal algemenere soorten zoals Merels en Roodborsten. Ook de verschillende mezensoorten en dan vooral de jonge vogels van dit jaar, hadden de plasjes snel ontdekt. Ondertussen werden al ruim 30 soorten vogels door de plasjes aangetrokken en wekelijks komen er daar enkele bij. We kijken nu vooral ook uit naar de trekperiode!De resultaten kan je bekijken op www.pbase.com/glennv/longhotsummer/

Zwarte Sternen in Nederlandse top-natuur

2009-05-30T07:46:00.000-07:00

Het is alweer ruim 20 jaar geleden dat de laatste Zwarte Stern tot broeden kwam in België. Het ziet er voorlopig niet naar uit dat de soort snel zal terugkeren. Om hem te fotograferen was een vrij korte rit naar Nederland vereist. Ze zitten dus niet ver, maar ook in Nederland gaat het slecht met de soort. Door o.a. het verdwijnen van grote drijvende vegetatiematten van Krabbenscheer vindt de Zwarte Stern moeilijk broedgelegenheid en dus wordt hij hierbij geholpen door natuurbeheerders die vlotjes uitleggen op geschikte waterplassen.

De vlotjes worden vlot geaccepteerd zo lang er maar voldoende voedsel in de buurt te vinden is. Ik was te gast in een erg klein natuurgebiedje waar iets meer dan 10 paren broeden. De beheerders hebben prachtig werk verricht en het geheel is magnifiek om te zien. Blijkbaar hebben de vogels ook geen last van enige drukte: in het weekend lopen er vaak mensen met honden door het gebiedje en vlakbij ligt een druk bereden expressweg!

Ook de planten in het reservaatje mogen gezien worden. Tijdens mijn bezoek stond de Grote Ratelaar massaal in bloei, vergezeld door al evenveel Rietorchissen.

Maar de aandacht werd toch vooral getrokken door de Zwarte Sterns die volop aan het jagen waren en vaak rakelings over onze hoofden kwamen gevlogen!

Grote Karekiet

2009-05-23T23:49:00.000-07:00

De Grote Karekiet is zo goed als uitgestorven als broedvogel in België. Maar elk jaar komen er wel enkele op doortrek bij ons een tijdje zingen. Ook dit jaar zingen er enkele beesten verspreid over het land. Eentje zingt al een tijdje in het Antwerpse havengebied. Het vreemde is dat deze geen uitgestrekt rietland heeft uitgezocht, maar gewoon een klein rietkraagje langs een rustige veldweg in de polders.

Meestal fotografeer ik enkel vanuit schuilhutjes, maar in dit geval bleek de auto veruit de eenvoudigste aanpak. De vogel zingt vlak naast de wagen, maar om hem te zien te krijgen heb je veel geduld nodig. Daarom al om 5.30 ter plaatse gearriveerd in de hoop dat de vogel zich in de opkomende zon even zou laten zien. Dat bleek mee te vallen. Na een half uurtje wachten kwam de vogel uiteindelijk ruim een kwartier van de zon genieten en kon ik de beelden maken waarop ik gehoopt had.

Video!

2009-03-31T00:21:00.000-07:00

Zopas kocht ik een nieuwe digitale camera als aanvulling voor landschappen en macro's. Het werd dus m’n eerste Full-frame camera, de Canon Eos 5D mark 2. Een ruime review ervan kan je hier lezen. Naast talloze voordelen wat beeldkwaliteit en hoge ISO-performantie betreft, kan dit speelgoed ook filmen in High Definition. Die-hard fotografen moeten daar niet van weten, maar ik vind het een bijzonder leuke aanvulling op de fotografie. Je kan trouwens perfect blijven fotograferen tijdens het filmen. Hieronder een eerste poging tijdens een foto-sessie in de drijvende schuilhut. De stabilisator van de 500mm had ik afgezet om geen last te hebben van de ruis die dat produceert, maar in de toekomst ga ik eerder proberen om die ruis weg te werken in Adobe Audition.
De High Definition-versie kan je hier bekijken.

Eindelijk nog eens drijven!

2009-03-21T12:01:00.000-07:00

Het was weer veel te lang geleden, maar onlangs kreeg ikde kans nog eens kort te gaan fotograferen met de drijvende schuilhut. Van alle soorten schuilhutjes gebruik ik deze het liefst omwille van de intense natuurbeleving. Wie wil weten wat o'n drijfhut precies inhoudt, moet hier maar eens gaan kijken!

Het spannende is ook dat je zo'n drijfsessie weliswaar goed voorbereidt, maar dat er toch altijd verrassingen mogelijk zijn. In dit geval wilde ik erg graag Zomertalingen fotograferen en liefst in een sfeervolle setting. De tijd was erg beperkt: in alle vroegte hing er nog wat lichte nevel op het water die voor de extra sfeer zorgde. Eén van de aanwezige mannetjes Zomertalingwas dan ook nog zo vriendelijk even de vleugels te strekken op enkele meters voor de hut: plan geslaagd!

Uiteindelijk bleef het licht nog een halfuurtje mooi en kreeg ik één van de moeilijkst met de drijfhut te benaderen soorten beeldvullend voor de lens: enkele Wintertalingen waren bij uitzondering eens niet al te schuw en poseerden gewillig. Een derde soort, Watersnip, bleek op 3 meter van mijn hutje te foerageren maar door z'n goeie schutkleuren had ik hem te laat ontdekt, volgende keer nog een poging!

Sperwer op bezoek!

2009-02-27T07:31:00.000-08:00

De voederplaats in de tuin lokt op het einde van de winter behoorlijk veel Sijzen en Groenlingen. Dit had een mannetje Sperwer ook in de gaten en hij was al enkele dagen op jacht in m'n tuin, overigens met succes! Het leek me quasi onmogelijk foto's te maken aangezien hij meestal maar heel kort aanwezig was en meteen, al dan niet met prooi, weer wegvloog. Uiteindelijk besloot ik toch een poging te wagen en stelde ik enkele takken op rond de voederplaats. Opvouwbaar tentje erbij en wachten maar. En het geluk zat duidelijk mee, want na nog geen halfuur zag ik in een flits het mannetje weer door de tuin jagen! De jachtpoging mislukte en mijnheer zette zich prachtig recht voor de schuilhut op een van de op voorhand geplaatste Vliertakken. Daar bleef het niet bij, want hij vervloog nog enkele keren en zette zich telkens op een andere tak.....steeds dichter bij de hut. In ieder geval te dicht voor m'n 500mm met 1.4 TC. Maar wel dicht genoeg voor een portretje.

Ondertussen zijn de vaste schuilhutten voor het komende voorjaar bijna allemaal wat bijgewerkt en heb ik de nodige vergunningen verkregen voor hopelijk weer een boeiend foto-seizoen!

Glenn

Winterse mogelijkheden

2009-01-02T02:18:00.000-08:00

2008 nam afscheid met een echte vorstinval. Op tweede kerstdag draaide de wind naar het oosten en waarschijnlijk blijft het ijskoud tot pakweg 9 januari. Ijskoud weer is behoorlijk zeldzaam geworden bij ons en daarom heb ik me snel toegespitst op het fotograferen in de buurt van enkele voederplaatsen. Zonder sneeuw een winters accent meegeven aan de foto's kan enkel indien er rijp of ijspegels gevormd worden. Rijp is eenvoudig, maar de ijspegels heb ik zelf even gemaakt met behulp van een druppelaar tijdens één van de ijskoude nachten. Hopelijk valt er één deze toch ook nog een laagje sneeuw.

Sinds gisteren pleisteren er zowaar enkele Appelvinken in de tuin. Ik hoop m'n volgende bericht daaraan te kunnen besteden!

Jaarlijks terugkerende zwanen

2008-12-12T10:28:00.000-08:00

Sinds vele jaren is het landbouwgebied in de wijde omgeving rond Brecht en Sint-Lenaarts bekend om de er overwinterende Wilde Zwanen. Sinds enkele jaren zijn ook Kleine Zwanen er een vaste gast. Het gaat niet om grote aantallen, van beide soorten worden hoogst zelden > 10 stuks gezien. Ze fotograferen is niet altijd even eenvoudig. Het heeft bijvoorbeeld geen zin om met een schuilhut te werken omdat je die niet kan plaatsen zonder de vogels te verstoren. Zelfs in het donker zijn beide soorten erg waakzaam. De enige mogelijkheid is om ze te fotograferen vanuit de wagen. En dan heb je wat geluk nodig dat de vogels niet te ver van een veldweg foerageren.

Meer foto's zoals steeds op m'n website.

Grote Barmsijzen: alweer een invasie!

2008-11-30T00:41:00.000-08:00

We worden de laatste jaren overspoeld door invasies van allerlei vogelsoorten. We hadden in oktober al hele hordes Kool-, Pimpel- en Zwarte mezen en in november was het de beurt aan Grote Barmsijzen. De laatste 10 dagen van november bereikte de invasie een piek in Vlaanderen. In tegenstelling tot de Kleine Barmsijs die sporadisch bij ons broedt, zijn de Grote afkomstig uit Scandinavië en, verder nog, Rusland.
Zoals wel vaker bij invasiesoorten zijn ook deze vogels erg tam en makkelijk te benaderen. Jammer genoeg vormen ze op die manier ook een makkelijke prooi voor de illegale vogelvangst. Binnenkort worden de verschillende 'vogeltjesmarkten' weer overspoeld door Grote Barmsijzen 'uit eigen kweek'...
Doordat ze zo tam zijn, is fotograferen niet zo heel erg moeilijk. Het lastige de voorbije dagen is vooral het gebrek aan licht. We beleven immers een klassieke november met erg veel saai, grijs weer met de nodige motregen.
Deze beelden werden gemaakt in m'n eigen tuin zonder gebruik te maken van een schuilhut. Even enkele Teunisbloemen in de grond steken, geluid afspelen op het juiste moment en fotograferen maar!

Notenkrakers: voorbode van een invasie?

2008-11-01T13:10:00.000-07:00

Al enige tijd worden in het oosten van Nederland Notenkrakers gemeld. Ook in Vlaanderen werden al enkele exemplaren gezien. In 1968 werd de Benelux overspoeld door een enorme invasie van Notenkrakers uit Siberië. Het leuke aan die vogels is dat ze meestel extreem tam zijn. Zo ook het exemplaar dat ik een bezoekje ging brengen in het verre Limburg (NL). Deze had de gewoonte om te foerageren in een grasland naast een loofbos. In dat grasland kon de vogel tot op een meter benaderd worden. Puur technisch was het dus niet bepaald moeilijk de vogel te fotograferen. Het was vooral genieten, want dergelijke kansen dienen zich niet vaak aan! Afwachten of de kleine influx die nu aan de gang is, zal doorzetten...

Meer foto's van deze vogel op m'n website.

Mezen in de vlucht?

2008-10-07T05:46:00.000-07:00

Onlangs heb ik enkele pogingen gedaan om verschillende soorten mezen in de vlucht te fotograferen. Dit moet toch één van de lastigste dingen zijn die ik op gebied van fotografie al geprobeerd heb! Uiteindelijk bleek het enkel mogelijk in de nabijheid van een frequent bezochte voedertafel. Door bijna alle zitposten voor de vogels weg te halen en ze te verplichten op slechts 2 takjes plaats te nemen, kon ik het slaagpercentage iets opdrijven. Eens een mees op een tak ging zitten, meteen de focus erop en dan non-stop fotograferen tot ze weer opvloog. Hierbij komt de mk3 en z'n snelheid bijzonder goed van pas. En dan nog: aan 450 foto's hield ik één scherp exemplaar over. Maar dit smaakt naar meer!

Graszangers: broedmachines op het Groot Schietveld

2008-09-29T01:02:00.000-07:00

Door de reeks zachte winters is het voor een vorstgevoelige soort als de Graszanger mogelijk om zich uit te breiden in Vlaanderen. Eerst werd de kust gekoloniseerd en de laatste jaren volgt ook het binnenland. Dit jaar werd dan voor het eerst het Groot Schietveld ontdekt. De vogels arriveerden er eind juli en nu, eind september zijn ze al bezig met het grootbrengen van hun tweede nest jongen!

Eindelijk....Morinelplevier!

2008-09-17T12:09:00.000-07:00

Eén van de meest eenvoudig te fotograferen soorten is ongetwijfeld de Morinelplevier. Niet zozeer omdat er zoveel van zijn, maar wel omdat vooral de jonge vogels meestal totaal niet mensenschuw zijn. Dit komt doordat ze niet met ons vertrouwd zijn in hun erg afgezonderde broedgebieden in Scandinavië. De voorbije 2 jaar heb ik enkele keren geprobeerd ze voor de lens te krijgen, maar telkens was ik net te laat terplekke. Je moet een beetje geluk hebben om één of meerdere vogels te treffen die wat langer blijven hangen. Augustus-september is een ideale periode.

Gisteren werd dan een juveniel exemplaar ontdekt op het Groot Schietveld te Brecht en gelukkig bleef die vandaag nog wat rondhangen zodat ik na het werk in de namiddag nog wat foto's kon gaan maken. De vogel foerageerde vaak langs de weg, maar meestal op een stukje kortgemaaide heide. Een erg fotogenieke plek! Na een tijdje op een 10-tal meter van de vogel op de grond te hebben gezeten, werd ik meer en meer vertrouwd en kwam hij/zij uiteindelijk tot op 2 meter voorbij gelopen. Een zalig moment voor iedere vogelkijker. Meer foto's hier.

Van Nikon naar Canon!

2008-09-09T07:13:00.000-07:00

Na een kleine twintig jaar trouw gebleven te zijn aan Nikon heb ik nu toch de overstap naar de concurrentie gemaakt. Het prijsverschil tussen de nieuwe Nikon 500mm f/4 VR en de Canon 500mm f/4 IS USM was te groot. Na de verkoop van al m'n Nikon-materiaal kan ik dus nu beschikken over een fijne set Canon-gerief. Ik heb er door het slechte weer nog niet veel mee kunnen fotograferen, maar heb wel al eens nagekeken hoe de 1D3 presteert bij hogere ISO-waarden en dat viel me erg goed mee. Deze Roek werd gefotografeerd in donker, regenachtig weer bij ISO 800. Zelfs ISO 1600 leidde niet tot overmatig zichtbare ruis.
Na al het getwijfel over die overstap heb ik nu in ieder geval terug tijd om aan fotograferen te denken. En dat is niets te vroeg aangezien de najaarstrek alweer volop aan de gang is!

8-12/08: 'Nazomer' in Friesland

2008-08-15T00:58:00.000-07:00

Hoi,

Net terug van enkele dagen in Friesland en aansluitend het Lauwersmeergebied (Groningen). Half augustus verwacht je redelijk warm weer en behoorlijk wat zon. We kregen echter herfst met windkracht 7 en een pak regen. Maar goed, af en toe kwam de zon erdoor en was het genieten van de vele natuurgebieden, de spectaculaire steltlopertrek aan de Waddenzee en de overal aanwezige sternen. Alle info over vogels kijken in het Lauwersmeergebied en Friesland vind je hier.

Dit was een familievakantie en fotografie kwam pas op de tweede plaats. Vooraf had ik enkele doelsoorten geselecteerd en vooral Zwarte Stern, die in deze periode massaal doortrekt in het noorden van Nederland, stond bovenaan op het lijstje.

Het was even zoeken naar geschikte stukken om te fotograferen, maar uiteindelijk bleken de haven van Lauwersoog, de strekdam te Holwerd en de Ezumakeeg het handigst om, zonder gebruik van schuilhutjes zoals ik het het liefst heb, te fotograferen. Met dank aan Rein Hofman en Hendrik van Kampen voor de nuttige tips!

De haven van Lauwersoog

De haven van Lauwersoog is vooral een vissershaven, maar ook de veerboot naar Schiermonnikoog vertrekt er op geregelde tijdstippen. De plek is bekend door de aanwezigheid van zee- en kustvogels die in de haven beschutting en voedsel vinden. Na enkele bezoekjes bleek de meest noordelijke strekdam het meest geschikt om te fotograferen. 's Avonds had je er met wat geluk mooi licht en doordat er vrijwel geen auto's passeren, bleven de aanwezige vogels rustig zitten. Veruit het beste moment is een half uurtje voor het vertrek van de veerboot. Dan worden de motors al gestart en wordt er een pak voedsel naar boven gewenteld. De altijd aanwezige juveniele Zwarte Sternen komen dan tot vlakbij de dam foerageren. Een unieke kans om ze in vlucht vast te leggen! Ook Dwergmeeuwen en Steenlopers lieten zich er goed bekijken.

De pier van Holwerd

Een fantastische plek om steltlopers te fotograferen, maar ook verschillende soorten stern komen er vlakbij foerageren rusten. Het allerbelangrijkste is het getij. De steltlopers zijn enkel van dichtbij te fotograferen kort voor of na hoog tij. Kijk daarom steeds de getijdentabellen even na voor je een bezoek aan de pier brengt. Na 20.00u. 's avonds wordt de beste plek (de oostzijde) afgesloten voor het verkeer. Nadeel is dat je best vanuit de wagen fotografeert en dat een laag standpunt onmogelijk is zonder de vogels te verstoren. Een goede voorbereiding en een al dan niet drijvende schuilhut kunnen dat uiteraard oplossen. Zoals gezegd was het een familievakantie en kon ik niet beschikken over m'n verschillende hutjes, daarom het hoge standpunt maar voor lief genomen. Bij momenten was het een indrukwekkend spektakel met duizenden steltlopers en honderden sterns waaronder ook erg veel Zwarte Sterns.

De Ezumakeeg

Een prachtig gebied net ten zuiden van Ezumazijl. Aan de westzijde staan twee kijkwanden waar je met de auto vlakbij kunt komen. Door het licht is fotografie hier enkel 's avonds interessant. Ik heb er niet al te veel tijd kunnen doorbrengen, maar tijdens ons bezoekje zagen we wel verschillende Reuzensterns en een Gestreepte Strandloper. Enkel de laag vliegende Boerenzwaluwen boden een goede kans tot fotograferen. Lastig, maar het geeft een kick om zo'n snel langsscherende zwaluw scherp op foto te krijgen!

Ondertussen is m'n nieuwe materiaal (Canon) nog steeds niet gearriveerd. Ik hoop de volgende post wel enkele foto's te kunnen tonen die ermee gemaakt zijn...

Lang getwijfeld: ook maar bloggen!

2008-08-03T10:57:00.000-07:00

Hoi,

er zijn nogal wat natuurfotografen die de laatste tijd aan het bloggen zijn geslagen. Het lijkt me wel fun dus heb ik er ook maar eentje opgestart. Het moment valt ook samen met een nieuwe start als vogel- en natuurfotograaf. Na vele jaren trouw te zijn gebleven aan Nikon-camera's en objectieven heb ik nu m'n huismerk verraden en ben ik overgestapt naar de Canon-concurrentie. Op m'n fotowebsite zullen dus binnenkort de eerste foto's verschijnen gemaakt met het nieuwe Canon-materiaal.

M'n bedoeling van deze blog is om jullie een blik achter de schermen te tonen van de vogelfotografie. Ik heb me voorgenomen om ook alle mislukkingen te documenteren. Een beetje zelfspot en relativering kan geen kwaad. Ik hoor namelijk al te vaak dat vogels fotograferen met het juiste materiaal wel niet zo moeilijk zal zijn.... Dat valt dus lelijk tegen! Een goede voorbereiding is belangrijk en kan al veel problemen vermijden, maar als je fotomodellen er geen zin in hebben, mag je materiaal nog zo duur zijn, goede foto's kan je dan wel vergeten!

Maar goed, voorlopig is het nog even wachten op de komst van het nieuwe materiaal. Half augustus zou ik er terug tegenaan moeten kunnen.

Vogelfotografie met een groothoeklens....waarom niet?

Eén van de eerste dingen die ik wil proberen is draadloze groothoek fotografie van vogels... Que? Wanneer je er het web op naleest, lijkt het wel of je telelens voor vogelfotografie niet lang genoeg kan zijn. Een mooi voorbeeld van zo'n materiaalfreak vind je hier. Er zit natuurlijk wel een kern van waarheid in: een goeie 500mm f/4 is eigenlijk een noodzaak voor een gepassioneerd vogelfotograaf. En voor kwaliteit betaal je euro's...
Maar ik zie wel eens graag iets anders dan de typische beeldvullende 'bird on sticks'-plaatjes. Daarom even een recept:

* 1 goede body
* 1 groothoeklens zoals bijv. de Sigma 10-20mm
* 2 pocket wizards (draadloze afstandsbediening werkend met radiosignaal)
* 1 of meerdere vogels waarvan je op voorhand kan voorspellen welke zitplaats ze graag gebruiken
* 1 forse dosis geduld
* en laatje vooral niks wijsmaken door natuurfortografen die beweren dat je geluk afdwingt: soms heb je echt geluk nodig al is het wel waar dat verbetenheid minstens zo belangrijk is.

Maar goed, momenteel heb ik al m'n oude materiaal verkocht...binnenkort hoop ik het bovenstaande recept om te zetten in een paar leuke beelden.

tot zover....salu,

Glenn