Jaarlijks terugkerende zwanen

Sinds vele jaren is het landbouwgebied in de wijde omgeving rond Brecht en Sint-Lenaarts bekend om de er overwinterende Wilde Zwanen. Sinds enkele jaren zijn ook Kleine Zwanen er een vaste gast. Het gaat niet om grote aantallen, van beide soorten worden hoogst zelden > 10 stuks gezien. Ze fotograferen is niet altijd even eenvoudig. Het heeft bijvoorbeeld geen zin om met een schuilhut te werken omdat je die niet kan plaatsen zonder de vogels te verstoren. Zelfs in het donker zijn beide soorten erg waakzaam. De enige mogelijkheid is om ze te fotograferen vanuit de wagen. En dan heb je wat geluk nodig dat de vogels niet te ver van een veldweg foerageren.

Meer foto's zoals steeds op m'n website.

Grote Barmsijzen: alweer een invasie!

We worden de laatste jaren overspoeld door invasies van allerlei vogelsoorten. We hadden in oktober al hele hordes Kool-, Pimpel- en Zwarte mezen en in november was het de beurt aan Grote Barmsijzen. De laatste 10 dagen van november bereikte de invasie een piek in Vlaanderen. In tegenstelling tot de Kleine Barmsijs die sporadisch bij ons broedt, zijn de Grote afkomstig uit Scandinavië en, verder nog, Rusland.
Zoals wel vaker bij invasiesoorten zijn ook deze vogels erg tam en makkelijk te benaderen. Jammer genoeg vormen ze op die manier ook een makkelijke prooi voor de illegale vogelvangst. Binnenkort worden de verschillende 'vogeltjesmarkten' weer overspoeld door Grote Barmsijzen 'uit eigen kweek'...
Doordat ze zo tam zijn, is fotograferen niet zo heel erg moeilijk. Het lastige de voorbije dagen is vooral het gebrek aan licht. We beleven immers een klassieke november met erg veel saai, grijs weer met de nodige motregen.
Deze beelden werden gemaakt in m'n eigen tuin zonder gebruik te maken van een schuilhut. Even enkele Teunisbloemen in de grond steken, geluid afspelen op het juiste moment en fotograferen maar!

Notenkrakers: voorbode van een invasie?

Al enige tijd worden in het oosten van Nederland Notenkrakers gemeld. Ook in Vlaanderen werden al enkele exemplaren gezien. In 1968 werd de Benelux overspoeld door een enorme invasie van Notenkrakers uit Siberië. Het leuke aan die vogels is dat ze meestel extreem tam zijn. Zo ook het exemplaar dat ik een bezoekje ging brengen in het verre Limburg (NL). Deze had de gewoonte om te foerageren in een grasland naast een loofbos. In dat grasland kon de vogel tot op een meter benaderd worden. Puur technisch was het dus niet bepaald moeilijk de vogel te fotograferen. Het was vooral genieten, want dergelijke kansen dienen zich niet vaak aan! Afwachten of de kleine influx die nu aan de gang is, zal doorzetten...

Meer foto's van deze vogel op m'n website.

Mezen in de vlucht?

Onlangs heb ik enkele pogingen gedaan om verschillende soorten mezen in de vlucht te fotograferen. Dit moet toch één van de lastigste dingen zijn die ik op gebied van fotografie al geprobeerd heb! Uiteindelijk bleek het enkel mogelijk in de nabijheid van een frequent bezochte voedertafel. Door bijna alle zitposten voor de vogels weg te halen en ze te verplichten op slechts 2 takjes plaats te nemen, kon ik het slaagpercentage iets opdrijven. Eens een mees op een tak ging zitten, meteen de focus erop en dan non-stop fotograferen tot ze weer opvloog. Hierbij komt de mk3 en z'n snelheid bijzonder goed van pas. En dan nog: aan 450 foto's hield ik één scherp exemplaar over. Maar dit smaakt naar meer!

Graszangers: broedmachines op het Groot Schietveld

Door de reeks zachte winters is het voor een vorstgevoelige soort als de Graszanger mogelijk om zich uit te breiden in Vlaanderen. Eerst werd de kust gekoloniseerd en de laatste jaren volgt ook het binnenland. Dit jaar werd dan voor het eerst het Groot Schietveld ontdekt. De vogels arriveerden er eind juli en nu, eind september zijn ze al bezig met het grootbrengen van hun tweede nest jongen!

Eindelijk....Morinelplevier!

Eén van de meest eenvoudig te fotograferen soorten is ongetwijfeld de Morinelplevier. Niet zozeer omdat er zoveel van zijn, maar wel omdat vooral de jonge vogels meestal totaal niet mensenschuw zijn. Dit komt doordat ze niet met ons vertrouwd zijn in hun erg afgezonderde broedgebieden in Scandinavië. De voorbije 2 jaar heb ik enkele keren geprobeerd ze voor de lens te krijgen, maar telkens was ik net te laat terplekke. Je moet een beetje geluk hebben om één of meerdere vogels te treffen die wat langer blijven hangen. Augustus-september is een ideale periode.

Gisteren werd dan een juveniel exemplaar ontdekt op het Groot Schietveld te Brecht en gelukkig bleef die vandaag nog wat rondhangen zodat ik na het werk in de namiddag nog wat foto's kon gaan maken. De vogel foerageerde vaak langs de weg, maar meestal op een stukje kortgemaaide heide. Een erg fotogenieke plek! Na een tijdje op een 10-tal meter van de vogel op de grond te hebben gezeten, werd ik meer en meer vertrouwd en kwam hij/zij uiteindelijk tot op 2 meter voorbij gelopen. Een zalig moment voor iedere vogelkijker. Meer foto's hier.

Van Nikon naar Canon!

Na een kleine twintig jaar trouw gebleven te zijn aan Nikon heb ik nu toch de overstap naar de concurrentie gemaakt. Het prijsverschil tussen de nieuwe Nikon 500mm f/4 VR en de Canon 500mm f/4 IS USM was te groot. Na de verkoop van al m'n Nikon-materiaal kan ik dus nu beschikken over een fijne set Canon-gerief. Ik heb er door het slechte weer nog niet veel mee kunnen fotograferen, maar heb wel al eens nagekeken hoe de 1D3 presteert bij hogere ISO-waarden en dat viel me erg goed mee. Deze Roek werd gefotografeerd in donker, regenachtig weer bij ISO 800. Zelfs ISO 1600 leidde niet tot overmatig zichtbare ruis.
Na al het getwijfel over die overstap heb ik nu in ieder geval terug tijd om aan fotograferen te denken. En dat is niets te vroeg aangezien de najaarstrek alweer volop aan de gang is!