Dennenorchis!

Een bijzonder straffe vondst van de medewerkers van ANB: in een naaldbos op de Kalmthoutse Heide vonden ze tijdens beheerswerken meer dan 100 exemplaren van de Dennenorchis (Goodyera repens), een uiterst zeldzame orchidee die in Vlaanderen enkel bekend is van de omgeving van Mol. Net over de grens zijn er oude gegevens bekend van een kleine populatie in een dennenbos op de Brabantse Wal, maar ook daar is de soort al heel lang niet meer gezien.

Die moest ik dus gezien hebben, maar de zoektocht naar de plantjes bleek niet bepaald simpel. De ruim 100 bladrozetjes (waarvan 7 planten in bloei) staan in een donker dennenbos op een oppervlakte van pakweg 20x20 cm. In ieder geval een fantastische aanwinst voor de lokale flora. Overigens werden de voorbije dagen in het gebied nog zeldzame plantensoorten aangetroffen zoals Klein Blaasjeskruid (Utricularia minor) en Draadzegge (Carex lasiocarpa)!

Toch maar een beetje macro...

Tot vandaag had ik een hekel aan macro-fotografie. Ik miste er de spanning van de vogelfotografie in. Hoe mooi bijv. sommige planten ook zijn, de kans dat ze er de volgende dag nog staan is groot en dat maakt het allemaal nogal saai. Wat niet wegneemt dat ik een grote bewondering heb voor mensen met geduld en duidelijk talent voor macro zoals een streekgenoot van mij, Filip Van Boven. Bovendien ben ik altijd al geïnteresseerd geweest in meer dan enkel vogels. Dan toch maar proberen soortgroepen als libellen, dagvlinders e.d. een beetje treffelijk in beeld te brengen? De zomerperiode is meestal tamelijk stilletjes wat vogels betreft en ja, die andere soortgroepen vliegen dan wel massaal rond natuurlijk.
Ok proberen dus, maar dan wel ineens met het juiste materiaal zodat ik me daar niet achter kan verschuilen. Als Canon-gebruiker had ik al een Canon 100mm f/2.8, maar voor insecten is die eigenlijk niet echt bruikbaar, je moet gewoon te dichtbij komen en 99% van alle vlinders en libellen is dan al lang gevlogen.

Daarom een tijdje gespaard en de Canon 180mm f/3.5 macro USM aangeschaft. Voor de helft van de prijs heb je een Sigma 180mm en die zou bovendien quasi even goed presteren. Maar goed, met de Canon kan ik dan weer wel m'n TC 1.4x gebruiken indien nodig. Wimberley-plaatje erbij en vanaf nu dus enkel nog macro's vanaf statief en steeds met de 5D2 als body.

Vanavond een eerste testje gedaan op de Kalmthoutse Heide en zowaar, ik had er plezier in! Nu nog wat meer tijd insteken, technieken leren en hopelijk heb ik op het einde van de zomer enkele beelden die echt de moeite zijn.

Zwarte Sterns in de Zouweboezem

België is in vergelijking met Nederland maar karig bedeeld met moerassen. Eén van de mooiste soorten gebonden aan moerassen met drijvende waterplanten is de Zwarte Stern. Bij ons in België is die helaas halverwege de jaren '80 verdwenen als broedvogel, maar in Nederland broeden dus nog wel enkele honderden koppels.
In Kalmthout wonen - vlakbij de grens - heeft dus zo z'n voordelen, want voor dergelijke soorten hoef ik niet al te ver te rijden. Eén van de dichtstbijzijnde kolonies bevindt zich in de Zouweboezem, een prachtig gebied in de omgeving van Ameide - Lexmond - Meerkerk. Het gebied is vooral bekend om de goede foto-mogelijkheden van vliegende Purperreigers. Ook die soort broedt er namelijk in redelijke aantallen. De klassieke locatie aan de Zouwendijk leverde gisterenavond echter nauwelijks kansen op, wellicht omdat de kolonie een beetje verschoven is of zijn de aantallen dit jaar gewoon lager? Gelukkig was ik er vorige jaren al enkele keren gepasseerd en kon ik oa dit soort beelden maken.

Nu was de Zwarte Stern dus de doelsoort. Jammer genoeg hing er aan de vogelkijkhut in het gebied (langs de Boezemweg) een infobordje waarin op tamelijk vage wijze de vogelfotografen met de vinger werden gewezen voor de achteruitgang van de soort in het gebied. Momenteel zou de populatie weer hersteld zijn. Er bleek een uitstekend uitkijkpunt te zijn aangelegd op ca. 10-20m afstand van een deel van de broedkolonie en de sternen leken zich daar helemaal niks van aan te trekken. Tenzij er dus een stel idioten in het verleden gewoon dwars door de kolonie zou gezwommen zijn, zie ik niet in hoe fotografen (of anderen, want die werden nergens vernoemd....) hier voor verstoring kunnen zorgen. Maar goed, de omstandigheden waren prima, maar de beloofde zon brak niet door dus echt goede vliegbeelden maken werd ons extra moeilijk gemaakt. Gelukkig was er ook een koppeltje Futen met grote jongen actief. Grappig om te zien hoe de jongen, hoewel ze eigenlijk al te groot waren, toch nog op de rug van het wijfje probeerden te kruipen, met succes trouwens!

Jonge Zwarte Sterns - Zoals bijna overal in Nederland wordt ook hier op kunstmatige vlotjes gebroed.

Sternen in Stellendam

Nu m'n terreinwerk op de Kalmthoutse Heide achter de rug is, komt er af en toe een beetje tijd vrij om te besteden aan fotografie. Eindelijk! Vandaag bracht ik een bezoekje aan een aantal van m'n INBO-collega's die onderzoek doen in broedkolonies van verschillende soorten sternen. Plaats van bestemming was Stellendam in Zeeland. Een kolonie van 3300 koppels Grote Stern, vele honderden Visdieven en een kleine 100 Dwergsterns zit daar verspreid over enkele kleine eilandjes samen met vele duizenden Kokmeeuwen. Een fantastisch (en luidruchtig) schouwspel! Vandaag moesten een heel aantal jongen geringd worden, maar gelukkig was er af en toe ook tijd voor een aantal beelden.

Jonge Visdief

Visdief (3x)



Jonge Dwergstern



Grote Stern

Kokmeeuw

Splash!

Eerder dan altijd maar te proberen om nieuwe soorten voor de lens te krijgen, loont het soms de moeite eens extra tijd te steken in een 'gewone' soort. Het is best lastig een onderscheidende foto te maken van pakweg een Huismus. Toen ik dus gisteren een mannetje Wilde Eend in het vizier kreeg die uitgebreid de tijd nam om zich eens goed te wassen op enkele meters voor de drijvende schuilhut, liet ik alle andere soorten op de plas voor wat ze waren en bleef ik een halfuurtje bij dit mannetje. Je krijgt niet veel kansen op actiefoto's en als de kans zich dan eens voordoet, al is het 'maar' bij een Wilde Eend, dan draait de sluiter overuren.

Foto-lezing zaterdag 17/03

Zaterdag 17/03 geef ik een foto-lezing 'Vogels van de Kalmthoutse Heide' in natuureducatief centrum De Vroente, langs de Putsesteenweg in Kalmthout. Veel mensen denken aan de Kalmthoutse Heide als aan een gigantische zandbak waarin slechts weinige -zij het wel erg gespecialiseerde- soorten kunnen overleven. M'n bedoeling is die avond duidelijk te maken dat niets minder waar is. Neen, de heide kan weliswaar soms erg stil en verlaten lijken, maar wanneer je er zoals ik veel tijd spendeert, merk je al snel dat de veelheid aan leefgebieden op korte afstand van elkaar garant staat voor een grote vogelrijkdom. Dus afspraak zaterdag 17/03 NEC De Vroente Putsesteenweg 129 2920 Kalmthout Start 20.00h, Einde 22.30 (twee delen met pauze van ca. 20 min)

Terugtrekkende Pijlstaarten

Ik kom er de laatste tijd veel te weinig aan toe: fotograferen in de allervroegste ochtend. Dat wil zeggen: opstaan rond 5u of vroeger, snel een tasje koffie, materiaal in de auto en vertrekken om nog ruim voor zonsopkomst klaar te zitten (of liggen in dit geval) in de schuilhut. Rond deze tijd heb je dan ongeveer 1 uur mooi licht en rond 8u is het dan al afgelopen en kan ik gewoon op tijd gaan werken. Maar goed, vanmorgen lukte het dan toch nog eens en ik had maar één soort op het programma en dat was één van de mooiste eendensoorten die nu op terugtrek door onze streek op veel plaatsen te bewonderen valt: de Pijlstaart. Schuwe beestjes, dat wel en het allerbelangrijkste was dus heel vroeg arriveren zodat eventueel geschrokken eenden nog ruim de tijd hebben om terug te keren naar de plas. Alles kan beter, maar het lukte best goed!