Foto-lezing fotoclub Moerdijk

Geregeld krijg ik de vraag van natuurverenigingen of vogelwerkgroepen om een lezing te verzorgen over m'n vogelfotografie. Ik heb een aantal vaste thema's waaruit men dan kan kiezen, maar het liefst van al praat ik gewoon over de vogelrijkdom van mijn eigen omgeving, namelijk de Kalmthoutse Heide, de Maatjes en de bossen en landbouwgronden ertussen. Het is altijd plezierig om tijdens de pauze en op het eind van de avond met anderen van gedachten te wisselen over hoe zij hun fotografie aanpakken, technische tips uit te wisselen enzovoort.
Dinsdag 23/04 jl was ik deze keer te gast bij fotoclub Moerdijk in Zevenbergen (NL). Een hartelijke ontvangst, pintje voor en na en tussendoor dus 2 uur vertellen over m'n foto-avonturen in de heide en omgeving. Meer moet dat niet zijn!

Ron, bedankt nog voor de onderstaande foto!

Onwaarschijnlijke actie voor de boshut!

Ik heb eigenlijk nauwelijks tijd om te fotograferen aangezien ik quasi constant bezig ben met het zoeken naar nesten van Roodborsttapuiten in het kader van m'n werk op het INBO. Ook in de weekends dus. Vanmorgen was ik al vroeg op pad en besloot toch even halt te houden aan één van de boshutten om te kijken of alles daar nog ok was. Ik was zelfs niet van plan te fotograferen, maar had gelukkig wel m'n fotomateriaal bij. Op een half uurtje tijd passeerden een nestbouwende Grote Lijster, 3 Appelvinken en een hele vloot andere algemenere bosvogels. Ook Vurrgoudhaan kwam even drinken, maar was te snel weer vertrokken voor enkele beelden. Onderweg naar de hut had ik een reisduif opgemerkt die op het pad zat. Niks speciaals, dat zie je in het gebied geregeld en die duiven zijn meestal de spreekwoordelijke 'vogel voor de kat'. Na 20 minuutjes in de hut hoorde ik plots een doffe klap, gevolgd door een grijzige flits voor het spiegelglas. Een Havik had de reisduif geslagen! Helaas zat hij met z'n prooi tamelijk ver weg, maar ik besloot toch wat bewijsbeelden te maken. Ik had nog maar net m'n 500mm gericht of daar verscheen plots een Buizerd die de Havik wegjoeg van z'n prooi. Dju, liever een Havik natuurlijk, maar dan maar snel wat beelden van de Buizerd gemaakt. Hij rukte de kop van de duif en schrok dan op zijn beurt op en verdween in het bos. Ik besloot het erop te wagen, holde de hut uit en legde de duif snel op een meer open plek. En jawel, nog geen 20 minuten later kwam de Havik z'n rechtmatige eigendom oppikken!

Dit deed me denken aan een verhaal van Marieke Berkvens die erg intensief onderzoek voert naar de prooien van Haviken op plukplaatsen op het Groot Schietveld. Ze houdt dat al vele jaren vol en blijkbaar vormen reisduiven de hoofdmoot van de Havik-prooien. Ze heeft ondertussen een hele database vol met herkomstgegevens van die reisduiven die natuurlijk allemaal geringd zijn.

Silent spring eindelijk voorbij?

We beleven één van de koudste lentes sinds het begin van de metingen van het KMI. Op 12 en 24 maart viel er in Kalmthout telkens 10-15 cm sneeuw en de kou duurde in feite tot vanochtend toen het kwik alweer daalde tot -6°C. Dit alles vindt z'n weerslag in de natuur en tot eind vorige week was het dan ook echt een 'Silent Spring' op de Kalmthoutse Heide. Met uitzondering van de taaie Boomleeuweriken waren er nauwelijks zangvogels aanwezig. Voor m'n werk op het INBO volg ik dit jaar de broedprestaties op van de populatie Roodborsttapuiten in het Belgisch deel van het Grenspark De Zoom Kalmthoutse Heide. Normaal gezien zijn dat heel opvallende vogeltjes die ook nog eens vrij talrijk voorkomen in het gebied (60-70 paren). Maar door de koude was het lang wachten tot ze arriveerden en tot 2x toe werden ze door de sneeuw gedwongen het terrein weer te verlaten. De voorbije week stond er dan een snijdende oostenwind en waren ze nauwelijks te vinden doordat ze noodgedwongen laag bij de grond naar voedsel zochten. In leven blijven was het enige waar die beesten mee bezig waren. Maar op het einde van de week vloog er dan voor het eerst een wijfje met nestmateriaal rond, een teken dat het broedseizoen, met veel vertraging, dan toch zou gaan starten. Vanochtend dan voor het eerst een zonnige, windstille ochtend en de vrieskou werd snel verdreven. Plots weerklonk overal het gezang van Roodborsttapuit en Boomleeuwerik en ze lieten zich bovendien gewillig fotograferen vanuit één van m'n vaste hutten.
Nu hopelijk ook een snelle terugkeer van trekvogels zoals Fitis, Tjiftjaf, Boompieper en Gekraagde Roodstaart want ook die laten lang op zich wachten door de aanhoudende koude.

Workshop met drijvende schuilhut

Sinds een tijdje organiseer ik af en toe fotografie-workshops. Soms is dat in een privé-bosgebied om bosvogels te fotograferen vanuit een vaste schuilhut met drinkvijver. Maar voor het meer avontuurlijke werk is de drijvende schuilhut natuurlijk een heerlijke manier van fotograferen.
Onlangs trok ik met twee Nederlandse fotografen naar de kust om daar met opkomend tij te proberen verschillende soorten steltlopers vast te leggen. Ik zorgde daarbij voor een geschikte en veilige locatie, drijfhutten, waadpakken en een hoekzoeker om de fotografie te vergemakkelijken. Het weer zat helaas niet helemaal mee: het was weliswaar windstil en dus ideaal om te fotograferen vanaf het water, maar de zon wilde er niet door komen. En zoals wel vaker aan de kust waren er ook weer de nodige loslopende honden aanwezig. Tot zover het minder goede nieuws want de deelnemers keerden achteraf toch tevreden huiswaarts. Een avontuur rijker én met een aantal laag-standpunt beelden van typische soorten van de vloedlijn.

Eén van de deelnemers plaatste een fraaie foto-reportage op Facebook en ikzelf maakte een korte video van de actie.



Wil je dit zelf ook een keer proberen, neem dan contact op via email.

Foto-lezing Etten-Leur

Op donderdag 28/02 geef ik een foto-lezing in Etten-leur, bij Breda. Het wordt een lezing in twee delen waarbij eerst wordt gekeken naar het werk achter de schermen (vogels observeren, hutten bouwen en plaatsen, de werking van spiegelend glas enz...) en vervolgens een foto-overzicht wordt gegeven van de vogelrijkdom van de Kalmthoutse Heide en de Maatjes (incl. Nederlandse Matjens).

Er zijn nog enkele plaatsen vrij. Meer info en inschrijven op de website van IVN Etten-Leur.

Meer sneeuw-impressies

De vorst houdt nu al 2 weken aan en ook het pak sneeuw van zo'n 10-15 cm ligt er dus nog altijd. De voorspelling is dat het overmorgen begint te dooien dus ik heb getracht met de weinige vrije tijd die ik ter beschikking had er toch nog wat uit te halen.
Het fotograferen van ganzen vind ik erg moeilijk. Wanneer ze in groep op een veld vertoeven, zijn het niet de meest fotogenieke beesten. Wanneer er echter sneeuw ligt zoals nu én ze ook nog eens vlakbij de landing willen inzetten dan worden ze plots fotografisch een heel stuk interessanter! De laatste jaren is de streek rond m'n woonplaats meer en meer in trek als overwinteringsgebied voor ganzen. Vooral Kolganzen en Toendrarietganzen komen hier enkele maanden per jaar pleisteren. Ze wisselen vaak van locatie en soms is het moeilijk de verschillende groepen terug te vinden. Sinds de sneeuw is gevallen, verblijft een groepje van voornamelijk Toendra's op een maïsakker in de buurt. Door de regenval in het najaar kon een deel van de akker niet geoogst worden en dat resulteert nu, in tijden van schaarste, in grote aantallen vogels die zich tegoed doen aan de overstaande maïskolven. Naast de ganzen verblijven er ook grote aantallen Houtduiven, Kauwen en allerlei vinkachtigen.

Maar er zijn natuurlijk nog wel een aantal soorten die de koude verbijten en er toch voor kiezen in onze streken te blijven. Enigszins verrassend verblijven er nog altijd vele honderden Wulpen in de regio. Blijkbaar is de aarde onder de sneeuw niet zo hard bevroren en raken ze er nog vrij goed door met hun lange snavel. Dat ze ondanks de sneeuw nog steeds aan vette aardwormen geraken, zie je hieronder. Maar toch is de vrede in de groep ver weg. Het is opvallend hoe vaak er getwist wordt over open stukjes grasland in de sneeuw.

Patrijzen kunnen wel wat hebben in de winter. Ze scharrelen nu vaak rond onder houtkantjes waar de sneeuw wat minder dicht ligt en ook hier en daar langs de wegen waar een deel van de berm sneeuwvrij is.

En ten slotte moest ik nog even gaan bijvoederen aan de schuilhutten in het bos. Zoals steeds was het er een drukte van belang en vooral de Boomklevers worden met de dag tammer. In m'n tuin zijn ondertussen enkele Kramsvogels vaste klant geworden, maar de bessen van Gelderse Roos die ik zo zorgvuldig had bewaard, raken nu toch stilaan op.

Meer beelden op m'n website!

Sneeuw!

Ik had het niet meer verwacht, maar het is nog eens écht winter in onze regio. Vorige week viel er 12-15 cm sneeuw en die ligt er dankzij de diepvriestemperaturen nog steeds. Tijd dus om een beetje te experimenteren in de eigen tuin. Daar zit namelijk een snel groeiende groep van zo'n 100 Kepen, 20-30 Groenlingen en enkele Appelvinken en Vinken.
Ik wilde o.a. vanuit een laag standpunt fotograferen zodat het effect ontstaat van vogels die langs alle zijden omkaderd worden door een witte waas. Het was even oefenen om het voer (zonnebloempitten) niet in beeld te krijgen, maar uiteindelijk lukte dat bij een aantal beelden vrij goed. Vooral de Kepen waren, wellicht door de koude, veel minder schuw dan anders. Als schuilhut timmerde ik snel wat planken op elkaar, zwarte doek errond, spiegelglas ervoor en ja, zelfs een electrisch kacheltje behoort hier tot de mogelijkheden :-) Een voordeel van fotograferen in eigen tuin en bij -10°C best aangenaam.
Er blijft natuurlijk nog heel wat te fotograferen: de Appelvinken kwamen voorlopig nog niet mooi in beeld en sinds vandaag zitten er ook enkele Zanglijsters en Kramsvogels in de tuin die zich er tegoed doen aan de bessen van Gelderse Roos. Ik heb vanavond alvast een opstelling gemaakt om ook die soorten te proberen fotograferen in winterse sferen. Het weer gaat daarbij duidelijk een handje helpen want morgen wordt opnieuw een laag sneeuw van 5-10 cm voorzien.