Even tussendoor: Havik!

Ik ben nog volop bezig met het uitselecteren van de beelden van dag 3 van de Hongarije-reis, maar uiteraard valt er ook in eigen streek wat te fotograferen! Bij m'n boshutten plaats ik al een hele tijd foto-vallen. Dat doe ik deels om te weten of er geen ongewenste bezoekers bij de hutten passeren, maar vooral ook om te weten welke soorten er van de drinkvijvers gebruik maken. Ook is het vaak zo dat bepaalde soorten gebonden zijn een een strikt tijdsschema. En dat is dan weer handig om weten als je fotografie-tijd zoals in mijn geval eerder beperkt is. Na m'n terugkeer uit Hongarije maakte ik de fotovallen 'leeg' en bekeek thuis de filmpjes. Mijn verbazing was groot toen ik vaststelde dat Havik een erg regelmatige gast was geworden zoals oa uit onderstaand filmpje blijkt: Vandaar dat ik meteen een kort bezoekje aan de hut heb ingepland en jawel, de vogel vertoonde zich vrij snel en gedroeg zich perfect natuurlijk. Af en toe keek hij met indringende ogen naar de hut maar het spiegelglas deed zoals gewoonlijk weer z'n werk. Hieronder een aantal van de betere beelden, maar dit moet uiteraard nog beter kunnen en vraagt om herhaling met nog wat betere lichtomstandigheden. En dan nu terug naar de Hongarije beelden, daarover de komende dagen wellicht meer!

Vogelfotografie in Hongarije - Dag 2

De week was goed begonnen in de ‘Egret and Stork hide’. Voor dag 2 stond er warm en zonnig weer op het programma en aangezien er voor de volgende dag behoorlijk wat regenbuien werden aangekondigd, leek dit ons een geschikt moment om richting drinkwaterhutten te trekken. Dit zijn locaties waar bosvogels worden aangetrokken door de aanleg van kleine vijvertjes vlak voor de fotohut en bovendien op ooghoogte ervan.

Onze groep bestond uit 6 personen en we hadden de beschikking over 2 van dergelijke hutten die onderling een beetje verschilden van soortensamenstelling. We besloten dan ook ons te verdelen in groepjes van 3 en rond het middaguur te wisselen aangezien de hutten zich op wandelafstand van elkaar bevonden. Zelf startte ik in de ‘Passerine drinking hide nr 1’. Na wat gepuzzel met de setup namen we plaats in de hut en nog voor de deur gesloten werd, zat er al een Grauwe Vliegenvanger klaar op één van de takjes en plofte er een Middelste Bonte Specht vanuit het niets op de rand van de vijver! Dit beloofde een spectaculaire dag te worden… 

De twee hutten samen waren die dag goed voor 24 verschillende soorten, maar de voormiddag in de eerste hut spande toch wel de kroon wat activiteit en soortenrijkdom betreft. Er was nauwelijks pauze in de activiteit en hoewel er meestal ‘gewone’ soorten als mezen, Zanglijsters en Merels kwamen drinken, was het ook geregeld schrikken bij de aankomst van wat meer spectaculaire soorten. We hoorden al een tijdje een zingende Tortel en zagen de vogel ook foerageren op de grond naast de hut. Plots vloog de vogel op en kwam heel kort even drinken, prachtige soort! 

Ondertussen kregen we vrij veel kansen om mooie beelden te maken van de Middelste Bonte Specht, maar de camera’s draaiden pas echt hard door toen ook een wijfje Kleine Bonte Specht ruim de tijd nam om te drinken en baden. 

Na een iets rustiger moment zag ik plots een witte flits door het bos vliegen, gevolgd door een roepje dat maar van één soort kon komen: Withalsvliegenvanger! Het duurde niet lang voor zowel het vrouwtje als het mannetje zich kort, maar erg mooi lieten zien. 

Het zonlicht zorgde voor uitdagende situaties wat belichting betreft, maar een voordeel was dat je soms soorten kon isoleren voor een verder erg donkere achtergrond. Een laatste attractie werd gevormd door de Appelvinken die vooral in hut 2 erg geregeld kwamen drinken en behoorlijk agressief bleken tov de andere badgasten. Tot voor kort had ik die soort nog nooit gefotografeerd, maar sinds dit voorjaar is het ook een vaste gast aan één van m’n eigen fotohutten in Kalmthout.

Veel meer beelden van deze en de andere dagen volgen op m'n website.

Vogelfotografie in Hongarije - Dag 1

Ik ben net terug van een fantastische week vogelfotografie in Hongarije (Hortobagy Nationaal Park) en sta nu voor de immense taak van het uitselecteren van een 10.000-tal beelden. De meeste moeten onherroepelijk de vuilbak in en van de pakweg 10 % resterende beelden moet ik dan nog bepalen welke er nog een beetje extra uitspringen, archiveren, dubbel opslaan enz...

De reis werd georganiseerd door Tierra Photo Tours in samenwerking met Sakertour, de lokale organisatoren. In en rond het Hortobagy Nationaal Park werd een netwerk van prachtige fotohutten uitgebouwd. Alle hutten werden gebouwd met spiegelend glas, precies hetzelfde glas waar ik m'n eigen fotohutten ook mee heb uitgerust. Ook als vogelkijker is het gewoon genieten van de eindeloze reeks mooie soorten die voor de hutten komen poseren, vaak op minder dan een meter afstand!

Maar goed, laat ik meteen van start gaan met de eerste echte foto-dag. De dag ervoor kwamen we na een probleemloze reis aan in ons hotel en werden meteen plannen gesmeed wie in welke fotohutten zou gaan plaatsnemen. Het werd in mijn geval de 'Egret and Stork hide'. Zoals de naam al aangeeft, is de hut vooral gebouwd om goede beelden te kunnen maken van reigerachtigen en ooievaars. Een regelmatige gast is de Zwarte Ooievaar, maar die liet zich helaas niet zien die dag. Het zou de enige teleurstelling van de trip worden die overigens ruim werd gecompenseerd door een aantal verrassende momenten in de rest van de week.

Na een kwartiertje in de hut kwamen de eerste soorten zich aandienen: enkele Blauwe Reigers, maar ook een prachtige Lepelaar in volledig broedkleed.

Na een tijdje kwamen ook af en toe wat kleinere soorten langs zoals een mannetje Zomertaling en één van de vele Grauwe Gorzen die in de buurt onophoudelijk aan het zingen waren.

Grote Zilverreigers waren niet zo talrijk en de enkele vogels die zich af en toe aan de plas waagden, werden vrij snel verjaagd door de blijkbaar dominante Blauwe Reigers.

Op het einde van de dag werd het nog even erg druk voor de hut en draaiden de sluiters van onze toestellen nog eens overuren. Een Ooievaar en een Kwak namen beiden ruim de tijd om voor de hut te poseren!

Na een sessie van meer dan 12u in de hut keerden we terug naar het hotel waar nog de nodige tijd werd besteed aan het opladen van batterijen, backups maken van de beelden van die dag en het plannen van de volgende dag. Meestal stond de wekker op 4.30u 's ochtends geprogrammeerd, het beloofde een erg vermoeiende week te worden!

Kiekendieven op de heide

Ik heb weleens een blogpost gewijd aan de Blauwe Kiekendieven die tijdens de winter op de heide verblijven. Nu het voorjaar al een tijdje bezig is, duiken ook andere soorten op. Bruine Kiekendieven zijn jaarlijks algemeen te zien als doortrekker en een enkel paar komt ook wel eens tot broeden in een klein rietlandje in het noorden van het reservaat. Dé attractie van de voorbije week was echter een adult mannetje Grauwe Kiekendief die een hele week te bewonderen viel terwijl hij op jacht was op pas uitgeslopen libellen in de buurt van de Drielingvennen. Dat is veruit de zeldzaamste van de 3 soorten en is niet jaarlijks te zien en al helemaal niet zo mooi als de voorbije week.
Na een tijdje z'n vliegroutes gevolgd te hebben, koos ik een plekje onder een bomenrij aan de rand van zijn jachtgebied. Hoewel hij veel tijd op de grond doorbracht, kwam hij ook enkele keren erg dichtbij langsgevlogen en kon ik een aantal beelden maken. Tegelijk vloog er ook nog een wijfje Bruine Kiekendief over waar ik nog niet eerder vliegbeelden van kon maken. Ondertussen is de Grauwe Kiekendief weer verder getrokken. Volgend jaar dan eindelijk eens een Steppekiekendief op de heide?

Wulpen komen zich spiegelen

Zoals al vaker geschreven, ben ik een grote voorstander van het gebruik van spiegelend glas in schuilhutten voor vogelfotografie. Met uitzondering van mijn drijvende schuilhut, zijn ondertussen al m'n hutten uitgerust met dergelijk glas. Zo ook een hut die ik al enkele jaren gebruik op een oude landduin in de Kalmthoutse Heide. De hut is gebouwd met de bedoeling enkele kleine zangvogelsoorten van open duingebied te kunnen vastleggen. Eerder dit jaar poseerden er al Boomleeuwerik, Roodborsttapuit, Zwarte Roodstaart, Tapuit en Boompieper. Vorig jaar o.a. ook nog Beflijster, Duinpieper, Kramsvogel, Witte Kwikstaart, Gele Kwikstaart, Grote Gele Kwikstaart, Sperwer en Grote Lijster. Ik gebruik dan ook meestal m'n 500mm op de EOS 5D2. Gelukkig had ik deze keer ook de 100-400mm op de 7D bij me want de soort die zich vandaag voor het eerst aandiende was van een andere grootte-orde: een koppel Wulpen kwam in alle rust foerageren voor de hut! Wulpen zijn erg schuw en zonder gebruik van glas zou de minste lensbeweging het paar verjaagd hebben. Nu kwamen ze soms tot minder dan een meter zodat zelfs de 100-400mm onbruikbaar werd. Echt te gek werd het pas toen het mannetje zich een tijdje kwam spiegelen en daarbij met de snavelpunt het glas aanraakte, dwz op zo'n 10 cm van m'n lens!

Let bij onderstaande beelden op het verschil in snavellengte: mannetjes hebben een duidelijk kortere snavel dan de vrouwtjes.
Je ziet ook dat het vrouwtje geringd is. Ik kon de ring volledig aflezen. De vogel werd geringd in België en zodra ik de details weet van dit ringnummer, plaats ik die info nog bij dit bericht.

Meer beelden zoals steeds op m'n website!

Vrouwtje

Mannetje