Vogelfotografie in Hongarije - Dag 4

Dag 4 startte uitzonderlijk een beetje later en daar was ik niet rouwig om want het vroege opstaan begon toch te wegen, vooral omdat ik niet bepaald uitgerust aan de reis was begonnen. Vandaag zou veruit de kleurrijkste dag uit de reeks moeten worden want er stond een bezoek gepland aan een kolonie Bijeneters, gevolgd door een sessie in de buurt van een koppel Hoppen. Onderweg naar de Bijeneters viel het me nog eens op hoeveel vogels er nog voorkomen op het Hongaarse platteland in vergelijking met de raaigras- en maïs-woestenij van bij ons. Overal Grauwe Gorzen, Veldleeuweriken en Gele Kwikstaarten in de velden, Grauwe Klauwieren en Kleine Klapeksters op de afrasteringen en haagjes en in de kleinste rietkantjes zitten overal zingende Snorren, Grote Karekieten en Rietzangers. Bij aankomst aan de Bijeneter-locatie bleek er eerst nog een duizendtal witte ganzen te moeten passeren op weg naar hun graasplekjes. Een hels kabaal, enkele obligate honden erbij en een luid roepende, slechtgezinde ganzenhoedster zorgden ervoor dat de Bijeneters in eerste instantie andere oorden opzochten. Na een kwartiertje keerde de stilte terug en daarmee meteen ook de Bijeneters. Het weer stond opnieuw aan onze kant want de zonnige ochtend zorgde voor een snelle opwarming, veel vliegende insecten en dus veel activiteit bij ons kleurrijke onderwerp. Het werd hectisch in de (vrij krappe) schuilhut want de Bijeneters vlogen af en aan, poseerden om ter mooist en vertoonden ook nog eens interessant gedrag zoals paringen, voedseloverdrachten, enz... Enkele van de honderden beelden van die ochtend: Rond 13h was het zonlicht te hard en verlieten we de hut. We werden zoals steeds perfect op tijd opgepikt door de gids die ons meteen meenam naar het volgende doelwit, de Hop. De hut die we daarvoor zouden gaan gebruiken was op zich al een attractie. Het is een schuilhut die in de winterperiode gebruikt wordt voor fotografie van Zeearenden. Ze is voor 80% ingegraven in de puzta en kijkt uit over een weidse vlakte. Ik kan me voorstellen dat het hier mét Zeearenden ook een superplek moet zijn. Na een korte uitleg en het installeren van het fotomateriaal vertrok de gids en duurde het niet lang of de Hop zich voor het eerst liet zien. Al snel werd duidelijk dat dé uitdaging het fotograferen van de Hop in vlucht zou worden. Uren van vergeefse pogingen volgden en ik raakte een beetje gefrustreerd. Ik besloot dan maar de focus in te stellen op één van de nabijgelegen stenen en hopelijk snel genoeg te reageren wanneer de vogel kwam aangevlogen. Het lukte welgeteld 1 maal maar daar was ik erg tevreden mee! Het laatste uur werden we nog verwend met een aantal onverwachte extra's. Eerst verscheen er kort een prachtig mannetje Grauwe Klauwier en wat later volgden nog een koppel Tapuiten en zowaar een Duinpieper! Ook een Witte Kwikstaart broedde wellicht in de omgeving en liet zich af en toe zien. Ten slotte kregen we ook in deze hut onverwacht bezoek van de lokale veestapel. Een grote kudde runderen trok langs en de begeleidende hond vond er niet beter op dan zijn behoefte te komen doen vlak voor het spiegelglas van de schuilhut én tegen het nest van de Hoppen... Voor de volgende en meteen ook laatste dag stond nog eens een hele dag in één schuilhut op het programma: de 'Pygmy Cormorant Hide', een spectaculaire afsluiter met wellicht de zeldzaamste soort van de reis op 10 cm voor de hut! Meer beelden van de hele reis worden ook aangevuld op m'n website.

Vogelfotografie in Hongarije - Dag 3

Vandaag stond één van m’n wenssoorten op het programma want we zouden namelijk de beruchte ‘Red-footed Falcon Tower’ gaan bezoeken. Midden in de puzta bevinden zich in kleine loofbosjes enkele kleinere kolonies Roodpootvalken. In één van dergelijke kolonietjes werd een toren gebouwd waaruit je vanachter het spiegelglas een mooie inkijk krijgt in het privé-leven van deze kleine valkjes. Roodpootjes kunnen bijna jaarlijks gezien worden op de Kalmthoutse Heide afhankelijk van de hoeveelheid oostenwinden, maar nooit eerder kreeg ik de soort zo mooi te zien als nu in Hongarije. Vooraf was het weerbericht een bekommernis want zoals gezegd stond er een behoorlijke plens regen op het programma. Er viel effectief een pak regen die dag, maar gelukkig waren er ook droge periodes en er waren als gevolg van de regen altijd wel enkele valkjes bezig met het oppoetsen van hun verenkleed. Bovendien heeft de hut nog een extra attractie: in één van de nestkasten huist een paartje Scharrelaars! Ook die lieten zich geregeld zien, maar waren minder actief dan de valkjes. Ik koos er dan ook voor om in de namiddag nog even post te vatten in een hut speciaal gebouwd voor fotografie van die Scharrelaars. De regen hield even op, net voldoende om een paar leuke beelden van een paartje te kunnen maken. Naast de twee doelsoorten voor de dag viel er ook geregeld wat anders te fotograferen. Enkele Kauwen poseerden mooi in nabijheid van de Roodpootvalken en tijdens de namiddagsessie bij de Scharrelaars kwamen er geregeld wat kleinere zangvogels langs zoals Braamsluiper, Ringmus en Grauwe Vliegenvanger. Kortom, alweer een rijk gevulde dag en voor de dag erna stond er pas echt een kleurrijk spektakel op het programma: Bijeneters, Hoppen en wie weet welke 'bijvangsten' we dan weer zouden te zien krijgen!

Even tussendoor: Havik!

Ik ben nog volop bezig met het uitselecteren van de beelden van dag 3 van de Hongarije-reis, maar uiteraard valt er ook in eigen streek wat te fotograferen! Bij m'n boshutten plaats ik al een hele tijd foto-vallen. Dat doe ik deels om te weten of er geen ongewenste bezoekers bij de hutten passeren, maar vooral ook om te weten welke soorten er van de drinkvijvers gebruik maken. Ook is het vaak zo dat bepaalde soorten gebonden zijn een een strikt tijdsschema. En dat is dan weer handig om weten als je fotografie-tijd zoals in mijn geval eerder beperkt is. Na m'n terugkeer uit Hongarije maakte ik de fotovallen 'leeg' en bekeek thuis de filmpjes. Mijn verbazing was groot toen ik vaststelde dat Havik een erg regelmatige gast was geworden zoals oa uit onderstaand filmpje blijkt: Vandaar dat ik meteen een kort bezoekje aan de hut heb ingepland en jawel, de vogel vertoonde zich vrij snel en gedroeg zich perfect natuurlijk. Af en toe keek hij met indringende ogen naar de hut maar het spiegelglas deed zoals gewoonlijk weer z'n werk. Hieronder een aantal van de betere beelden, maar dit moet uiteraard nog beter kunnen en vraagt om herhaling met nog wat betere lichtomstandigheden. En dan nu terug naar de Hongarije beelden, daarover de komende dagen wellicht meer!

Vogelfotografie in Hongarije - Dag 2

De week was goed begonnen in de ‘Egret and Stork hide’. Voor dag 2 stond er warm en zonnig weer op het programma en aangezien er voor de volgende dag behoorlijk wat regenbuien werden aangekondigd, leek dit ons een geschikt moment om richting drinkwaterhutten te trekken. Dit zijn locaties waar bosvogels worden aangetrokken door de aanleg van kleine vijvertjes vlak voor de fotohut en bovendien op ooghoogte ervan.

Onze groep bestond uit 6 personen en we hadden de beschikking over 2 van dergelijke hutten die onderling een beetje verschilden van soortensamenstelling. We besloten dan ook ons te verdelen in groepjes van 3 en rond het middaguur te wisselen aangezien de hutten zich op wandelafstand van elkaar bevonden. Zelf startte ik in de ‘Passerine drinking hide nr 1’. Na wat gepuzzel met de setup namen we plaats in de hut en nog voor de deur gesloten werd, zat er al een Grauwe Vliegenvanger klaar op één van de takjes en plofte er een Middelste Bonte Specht vanuit het niets op de rand van de vijver! Dit beloofde een spectaculaire dag te worden… 

De twee hutten samen waren die dag goed voor 24 verschillende soorten, maar de voormiddag in de eerste hut spande toch wel de kroon wat activiteit en soortenrijkdom betreft. Er was nauwelijks pauze in de activiteit en hoewel er meestal ‘gewone’ soorten als mezen, Zanglijsters en Merels kwamen drinken, was het ook geregeld schrikken bij de aankomst van wat meer spectaculaire soorten. We hoorden al een tijdje een zingende Tortel en zagen de vogel ook foerageren op de grond naast de hut. Plots vloog de vogel op en kwam heel kort even drinken, prachtige soort! 

Ondertussen kregen we vrij veel kansen om mooie beelden te maken van de Middelste Bonte Specht, maar de camera’s draaiden pas echt hard door toen ook een wijfje Kleine Bonte Specht ruim de tijd nam om te drinken en baden. 

Na een iets rustiger moment zag ik plots een witte flits door het bos vliegen, gevolgd door een roepje dat maar van één soort kon komen: Withalsvliegenvanger! Het duurde niet lang voor zowel het vrouwtje als het mannetje zich kort, maar erg mooi lieten zien. 

Het zonlicht zorgde voor uitdagende situaties wat belichting betreft, maar een voordeel was dat je soms soorten kon isoleren voor een verder erg donkere achtergrond. Een laatste attractie werd gevormd door de Appelvinken die vooral in hut 2 erg geregeld kwamen drinken en behoorlijk agressief bleken tov de andere badgasten. Tot voor kort had ik die soort nog nooit gefotografeerd, maar sinds dit voorjaar is het ook een vaste gast aan één van m’n eigen fotohutten in Kalmthout.

Veel meer beelden van deze en de andere dagen volgen op m'n website.