Herorganisatie Pbase-site

Pbase is een erg makkelijke en goedkope manier om je foto's online weer te geven. Voor 23 $/jaar heb je 500Mb ruimte ter beschikking en een keuze uit aantrekkelijke style-sheets die je bovendien, mits wat kennis van CSS, makkelijk kan aanpassen. Het grote voordeel zit hem vooral in het gemak waarmee je foto's kan opladen en beheren in gallery's. Ondertussen heb ik daar ruim 2000 beelden opgeladen en werd het tijd om het geheel eens te herzien, want het overzicht was stilaan zoek. Het loont wellicht ook de moeite, want ik verkoop meer foto's via m'n pbase-site dan via m'n eigen domeinnaam of via Ranaphoto.



Door een beetje in HTML te prutsen, bleek het mogelijk de startpagina wat op te vrolijken en van enkele links en jpg's te voorzien. Hét grote verschil zit hem nu vooral in de herorganisatie van de 'Bird Database', een verzameling van iets meer dan 200 soorten vogels en ca. 2000 beelden. De soorten werden gerangschikt op systematiek en kregen vervolgens elk hun eigen gallery. Handig wanneer bv. uitgevers van tijdschriften een bepaalde soort in gedachten hebben en je hen rechtstreeks naar de juiste gallery kan verwijzen om hun keuze te maken. Voor dat deel van de website maak ik gebruik van een bestaande style sheet en die bevalt me nog niet helemaal. Ik ga me dus toch moeten verdiepen in het aanpassen ervan, alle tips zijn welkom!

Vandalisme houdt een mens scherp!

Het voorbije jaar werd ik herhaaldelijk geconfronteerd met vandalisme aan m'n diverse schuilhutjes. Soms worden de hutjes gewoon kort en klein geslagen, maar soms gaat dit ongedierte subtieler te werk en wordt bv. de vijverfolie van een drinkwaterhutje open gesneden. Gisteren werd - amper 6 uur na het plaatsen - een foto-opstelling om Klapekster te fotograferen 'verwijderd'. Hopelijk hebben de meelwormen gesmaakt :-)
Maar goed, je kan hiermee op twee manieren omgaan: het hoofd laten hangen en minder gaan fotograferen of nog gedrevener worden in het perfectioneren (lees: onzichtbaar maken voor mensen eerder dan voor de vogels) van je hutjes. Ik heb voor het laatste gekozen en heb er zelfs plezier in om hutjes te bedenken en plaatsen die niet gevonden worden. Het kost wat meer tijd en moeite, maar ik voorzie nu steeds een 'dubbel' om naar uit te wijken wanneer er toch eentje moest ontdekt worden.
Ondertussen heb ik van de najaarstrek gebruik gemaakt om een paar lastigaards op foto te zetten: Goudhaan en Vuurgoudhaan. Ze zitten zelden stil en komen zelden echt laag bij de grond foerageren, maar in m'n eigen tuin kon ik toch een constructie bedenken om ze wat lager bij de grond vanuit de schuilhut te fotograferen. Ik wacht nog op wat mooier ochtendlicht om een tweede poging te doen.
Tot slot nog een woordje aan het inteelt-product verantwoordelijk voor het vandalisme: get a life!

Een ramp afgewend...

Zoals elke fotograaf worstel ik al een tijdje met de vraag wat nu een goed backupsysteem is voor je beelden. Zelfs na strenge selectie kom ik toch al gauw aan minimaal 300Gb gegevens per jaar. Met de aanschaf van de Canon 5D2 gaat dit nog een pak sneller. Voorlopig sloeg ik alles op op twee externe hard discs die ik op geregelde basis aanvulde met m'n meest recente beelden. Beide hard-discs bewaar ik op verschillende locaties. Het vraagt weliswaar wat discipline om die geregelde update van beide systemen door te voeren en zeker met een full-time job en twee kleine kindjes wil dit wel eens een tijdje blijven liggen.
Maar zopas werd ik nog eens flink wakker geschud! Toen ik enkele beelden van één van de harddiscs wilde halen voor een bestelling bleek die externe schijf zonder aanwijsbare reden corrupt te zijn. De controller van de schijf zou willekeurig fileheaders hebben door elkaar gehaald waardoor zowel jpg's, Tiffs als Raws onleesbaar werden. Heel wat beelden had ik nog niet voorzien van een bachup op de tweede schijf....PANIEK!
Nu heb ik gelukkig een broer die actief is in de IT en die kon door een combinatie van allerlei programmatjes toch ruim 90 % van m'n beelden recupereren. Uiteindelijk ben ik van geen enkele soort beelden kwijt, enkel een aantal RAWS bleken onherstelbaar beschadigd. De jpg's bleken allemaal relatief eenvoudig te herstellen.
Meteen erna ben ik dan overgestapt op een 2Tb Raid-systeem. Dit verlaagt het risico weer enigszins, maar het is duidelijk dat heel de opslag-problematiek in de toekomst alleen maar groter zal worden. Online opslag lijkt een goed alternatief, maar is me voorlopig toch nog iets te duur.

Aan allen wie dit leest: denk nog eens goed na over je backup! Oh ja, de corrupte schijf was nog geen twee jaar oud!

Zomerse badgasten

Het is voorlopig een typisch Belgische zomer: de ene week bloedheet en dan plots weer amper 20° en geregeld regen of buien. Aan het begin van de eerste zomerse periode besloten twee collega-fotografen en ik om enkele drinkplaatsen aan te leggen voor bos- en heidevogels. De locaties werden zorgvuldig gekozen en er werden een aantal nieuwe schuilhutjes gebouwd. Per locatie werd ook een drinkvijvertje van ca. 1x2 meter aangelegd. Het vraagt wat werk om het waterpeil constant te houden en soms hebben we wel eens af te rekenen met debiele vandalenstreken, maar de inspanningen lonen fotografisch de moeite en ook de vogels profiteren er duidelijk van!

Ongeveer één dag na de aanleg en het vullen van de vijvertjes werden ze al in gebruik genomen door een aantal algemenere soorten zoals Merels en Roodborsten. Ook de verschillende mezensoorten en dan vooral de jonge vogels van dit jaar, hadden de plasjes snel ontdekt. Ondertussen werden al ruim 30 soorten vogels door de plasjes aangetrokken en wekelijks komen er daar enkele bij. We kijken nu vooral ook uit naar de trekperiode!De resultaten kan je bekijken op www.pbase.com/glennv/longhotsummer/

Zwarte Sternen in Nederlandse top-natuur

Het is alweer ruim 20 jaar geleden dat de laatste Zwarte Stern tot broeden kwam in België. Het ziet er voorlopig niet naar uit dat de soort snel zal terugkeren. Om hem te fotograferen was een vrij korte rit naar Nederland vereist. Ze zitten dus niet ver, maar ook in Nederland gaat het slecht met de soort. Door o.a. het verdwijnen van grote drijvende vegetatiematten van Krabbenscheer vindt de Zwarte Stern moeilijk broedgelegenheid en dus wordt hij hierbij geholpen door natuurbeheerders die vlotjes uitleggen op geschikte waterplassen.

De vlotjes worden vlot geaccepteerd zo lang er maar voldoende voedsel in de buurt te vinden is. Ik was te gast in een erg klein natuurgebiedje waar iets meer dan 10 paren broeden. De beheerders hebben prachtig werk verricht en het geheel is magnifiek om te zien. Blijkbaar hebben de vogels ook geen last van enige drukte: in het weekend lopen er vaak mensen met honden door het gebiedje en vlakbij ligt een druk bereden expressweg!

Ook de planten in het reservaatje mogen gezien worden. Tijdens mijn bezoek stond de Grote Ratelaar massaal in bloei, vergezeld door al evenveel Rietorchissen.

Maar de aandacht werd toch vooral getrokken door de Zwarte Sterns die volop aan het jagen waren en vaak rakelings over onze hoofden kwamen gevlogen!

Grote Karekiet

De Grote Karekiet is zo goed als uitgestorven als broedvogel in België. Maar elk jaar komen er wel enkele op doortrek bij ons een tijdje zingen. Ook dit jaar zingen er enkele beesten verspreid over het land. Eentje zingt al een tijdje in het Antwerpse havengebied. Het vreemde is dat deze geen uitgestrekt rietland heeft uitgezocht, maar gewoon een klein rietkraagje langs een rustige veldweg in de polders.

Meestal fotografeer ik enkel vanuit schuilhutjes, maar in dit geval bleek de auto veruit de eenvoudigste aanpak. De vogel zingt vlak naast de wagen, maar om hem te zien te krijgen heb je veel geduld nodig. Daarom al om 5.30 ter plaatse gearriveerd in de hoop dat de vogel zich in de opkomende zon even zou laten zien. Dat bleek mee te vallen. Na een half uurtje wachten kwam de vogel uiteindelijk ruim een kwartier van de zon genieten en kon ik de beelden maken waarop ik gehoopt had.

Video!

Zopas kocht ik een nieuwe digitale camera als aanvulling voor landschappen en macro's. Het werd dus m’n eerste Full-frame camera, de Canon Eos 5D mark 2. Een ruime review ervan kan je hier lezen. Naast talloze voordelen wat beeldkwaliteit en hoge ISO-performantie betreft, kan dit speelgoed ook filmen in High Definition. Die-hard fotografen moeten daar niet van weten, maar ik vind het een bijzonder leuke aanvulling op de fotografie. Je kan trouwens perfect blijven fotograferen tijdens het filmen. Hieronder een eerste poging tijdens een foto-sessie in de drijvende schuilhut. De stabilisator van de 500mm had ik afgezet om geen last te hebben van de ruis die dat produceert, maar in de toekomst ga ik eerder proberen om die ruis weg te werken in Adobe Audition.
De High Definition-versie kan je hier bekijken.