Zwarte Sterns in de Zouweboezem

België is in vergelijking met Nederland maar karig bedeeld met moerassen. Eén van de mooiste soorten gebonden aan moerassen met drijvende waterplanten is de Zwarte Stern. Bij ons in België is die helaas halverwege de jaren '80 verdwenen als broedvogel, maar in Nederland broeden dus nog wel enkele honderden koppels.
In Kalmthout wonen - vlakbij de grens - heeft dus zo z'n voordelen, want voor dergelijke soorten hoef ik niet al te ver te rijden. Eén van de dichtstbijzijnde kolonies bevindt zich in de Zouweboezem, een prachtig gebied in de omgeving van Ameide - Lexmond - Meerkerk. Het gebied is vooral bekend om de goede foto-mogelijkheden van vliegende Purperreigers. Ook die soort broedt er namelijk in redelijke aantallen. De klassieke locatie aan de Zouwendijk leverde gisterenavond echter nauwelijks kansen op, wellicht omdat de kolonie een beetje verschoven is of zijn de aantallen dit jaar gewoon lager? Gelukkig was ik er vorige jaren al enkele keren gepasseerd en kon ik oa dit soort beelden maken.

Nu was de Zwarte Stern dus de doelsoort. Jammer genoeg hing er aan de vogelkijkhut in het gebied (langs de Boezemweg) een infobordje waarin op tamelijk vage wijze de vogelfotografen met de vinger werden gewezen voor de achteruitgang van de soort in het gebied. Momenteel zou de populatie weer hersteld zijn. Er bleek een uitstekend uitkijkpunt te zijn aangelegd op ca. 10-20m afstand van een deel van de broedkolonie en de sternen leken zich daar helemaal niks van aan te trekken. Tenzij er dus een stel idioten in het verleden gewoon dwars door de kolonie zou gezwommen zijn, zie ik niet in hoe fotografen (of anderen, want die werden nergens vernoemd....) hier voor verstoring kunnen zorgen. Maar goed, de omstandigheden waren prima, maar de beloofde zon brak niet door dus echt goede vliegbeelden maken werd ons extra moeilijk gemaakt. Gelukkig was er ook een koppeltje Futen met grote jongen actief. Grappig om te zien hoe de jongen, hoewel ze eigenlijk al te groot waren, toch nog op de rug van het wijfje probeerden te kruipen, met succes trouwens!

Jonge Zwarte Sterns - Zoals bijna overal in Nederland wordt ook hier op kunstmatige vlotjes gebroed.

Sternen in Stellendam

Nu m'n terreinwerk op de Kalmthoutse Heide achter de rug is, komt er af en toe een beetje tijd vrij om te besteden aan fotografie. Eindelijk! Vandaag bracht ik een bezoekje aan een aantal van m'n INBO-collega's die onderzoek doen in broedkolonies van verschillende soorten sternen. Plaats van bestemming was Stellendam in Zeeland. Een kolonie van 3300 koppels Grote Stern, vele honderden Visdieven en een kleine 100 Dwergsterns zit daar verspreid over enkele kleine eilandjes samen met vele duizenden Kokmeeuwen. Een fantastisch (en luidruchtig) schouwspel! Vandaag moesten een heel aantal jongen geringd worden, maar gelukkig was er af en toe ook tijd voor een aantal beelden.

Jonge Visdief

Visdief (3x)



Jonge Dwergstern



Grote Stern

Kokmeeuw

Splash!

Eerder dan altijd maar te proberen om nieuwe soorten voor de lens te krijgen, loont het soms de moeite eens extra tijd te steken in een 'gewone' soort. Het is best lastig een onderscheidende foto te maken van pakweg een Huismus. Toen ik dus gisteren een mannetje Wilde Eend in het vizier kreeg die uitgebreid de tijd nam om zich eens goed te wassen op enkele meters voor de drijvende schuilhut, liet ik alle andere soorten op de plas voor wat ze waren en bleef ik een halfuurtje bij dit mannetje. Je krijgt niet veel kansen op actiefoto's en als de kans zich dan eens voordoet, al is het 'maar' bij een Wilde Eend, dan draait de sluiter overuren.

Foto-lezing zaterdag 17/03

Zaterdag 17/03 geef ik een foto-lezing 'Vogels van de Kalmthoutse Heide' in natuureducatief centrum De Vroente, langs de Putsesteenweg in Kalmthout. Veel mensen denken aan de Kalmthoutse Heide als aan een gigantische zandbak waarin slechts weinige -zij het wel erg gespecialiseerde- soorten kunnen overleven. M'n bedoeling is die avond duidelijk te maken dat niets minder waar is. Neen, de heide kan weliswaar soms erg stil en verlaten lijken, maar wanneer je er zoals ik veel tijd spendeert, merk je al snel dat de veelheid aan leefgebieden op korte afstand van elkaar garant staat voor een grote vogelrijkdom. Dus afspraak zaterdag 17/03 NEC De Vroente Putsesteenweg 129 2920 Kalmthout Start 20.00h, Einde 22.30 (twee delen met pauze van ca. 20 min)

Terugtrekkende Pijlstaarten

Ik kom er de laatste tijd veel te weinig aan toe: fotograferen in de allervroegste ochtend. Dat wil zeggen: opstaan rond 5u of vroeger, snel een tasje koffie, materiaal in de auto en vertrekken om nog ruim voor zonsopkomst klaar te zitten (of liggen in dit geval) in de schuilhut. Rond deze tijd heb je dan ongeveer 1 uur mooi licht en rond 8u is het dan al afgelopen en kan ik gewoon op tijd gaan werken. Maar goed, vanmorgen lukte het dan toch nog eens en ik had maar één soort op het programma en dat was één van de mooiste eendensoorten die nu op terugtrek door onze streek op veel plaatsen te bewonderen valt: de Pijlstaart. Schuwe beestjes, dat wel en het allerbelangrijkste was dus heel vroeg arriveren zodat eventueel geschrokken eenden nog ruim de tijd hebben om terug te keren naar de plas. Alles kan beter, maar het lukte best goed!

Voorbereidingen op komende winterweer!

Nooit gedacht dat het nog zou gaan lukken deze winter, maar vanaf morgen zou er een erg pittige vorstperiode starten! En vorst betekent nieuwe kansen voor vogelfotografie. Want vorst betekent stress: voedselstress, de stress om simpelweg in leven te blijven. En dan verlaten sommige soorten hun dekking én vaak ook hun schuwheid, overleven gaat dan voor! Bovendien kan je met gericht voederen de vogels een handje helpen en tegelijkertijd mooie beelden in scène zetten. Het klassieke voorbeeld zijn de tuinvogels uiteraard, maar het kan ook heel wat specialer. Ik heb alvast de volgende doelsoorten hoog op m'n lijstje staan. Roerdomp: het wordt nu uitkijken naar die soort in de buurt van kleine wakken in het ijs. Eens zo'n plekje bekend is, is het eenvoudig om er een schuilhutje bij te plaatsen, half dagje wachten en klaar (althans in theorie :-) ) Grote Zaagbek: zullen wellicht in beweging komen eens de plassen ook ten noorden van ons massaal beginnen dichtvriezen. En dan is het gewoon uitkijken op de grotere plassen met veel golfslag (die dus moeilijk dichtvriezen). Vaak verblijven ze dan heel tam bij een grote troep eenden en/of meerkoeten die een groot wak openhouden. Bokje: de kleinste snippensoort verblijft bij strenge vorst vaak langs stromende waterlopen in de polders. Ik heb enkele van die mogelijke plekjes verkend en ze zijn prima te doen met de drijfhut. Ik heb ze ooit gefotografeerd, maar vanuit een hopeloos hoog standpunt, dat moet dus veel beter kunnen! Ijsvogel: lang geleden dat ik daar nog eens tijd heb in kunnen investeren. Zelfde principe als bij de Roerdomp: eens gevonden is het niet meer zo moeilijk. De enige spelbreker zou wel eens een wetenschappelijk congres kunnen zijn. Ik ga namelijk nog enkele dagen naar...het uiterste zuiden van Spanje (met een héél klein beetje verlof eraan geplakt)! Maar goed, Zwartkoprietzangers, Purperkoeten, Provencaalse Grasmussen enz... gaan ook niet gauw vervelen!

Boshut: de eerste vogel-beelden

Zoals al gepost in een eerder bericht, heb ik samen met een bevriende vogelaar een vaste schuilhut gebouwd in een prachtig stukje gemengd bos. We fotograferen er door een stuk spiegelend glas van 1 m² waardoor een heerlijk uitzicht onstaat en het volop genieten is van de prachtige waarnemingen. Soms gebeurt er zoveel tegelijk dat je vergeet te fotograferen en gewoon geniet van de drukte! Eerder kwamen de Eekhoorns al aan bod. Die zijn ondertussen vaste gast geworden net zoals een aantal algemenere bosvogels. Van die soorten wil ik nu alvast enkele beelden tonen.

De volledige reeks staat zoals steeds op mijn website!