Para-sailers en Watersnippen zijn geen vrienden!

Gisterenavond had ik nog eens de kans te gaan fotograferen in een moerasje vlakbij ons huis in Kalmthout. Ook deze keer nam ik de drijfhut mee omdat het al enkele dagen windstil en zonnig weer is. Toegekomen aan de plas bleek er een groepje van acht Witgatjes en 1 Watersnip te pleisteren. Ik bevond me nog op ruim 100 meter van de vogels en had dus nog wat tijd nodig om naderbij te sluipen. Na een halfuurtje zat ik op enkele meters van de groep steltlopers en kon ik vooral van de Watersnip een paar leuke beelden maken. Hij leek zo vertrouwd met de schuilhut dat hij soms te dicht kwam en op een bepaald moment zelfs z'n snavel in de lenskap van de 500mm stak!

Maar plotseling begonnen de Witgatjes allemaal luidkeels te roepen. De schuilhut had niet bewogen en niets wees erop dat ik voor de paniek zorgde. Tot ik een geronk hoorde achteraan de plas en er plots op enkele meters hoogte een para-sailer dwars door het natuurgebiedje kwam gevlogen. Alle eenden en steltlopers stoven weg om binnen het uur niet meer weer te keren. In mijn ogen een belachelijk tijdverdrijf en enorm verstorend, waarbij ik moest denken aan de wijze woorden van Bruce Cockburn: 'If I had a rocket launcher....'

Zon en windstil...drijfhut!

Ik dacht dat het deze zomer niet meer zou gaan lukken: windstil en zonnig weer. Maar kijk eens aan, we krijgen zowaar enkele droge en compleet zonnige dagen voorgeschoteld. Daarom snel beslist om te proberen één van de vele lokale broedgevallen van Dodaars in beeld te brengen. Gelukkig zit er ook een koppel met 5 jongen op één van m'n geliefde drijfhut-locaties. Door het windstille weer hoopte ik op sfeervolle beelden met mogelijk mooie reflecties in het water.

Toen ik arriveerde, zwommen de 5 jonge Dodaarzen rond m'n schuilhut. Goed zo, ze zijn er dus aan gewend, maar tegelijk ook lastig want nu kon ik niet meteen naar de hut. Een halfuurtje gewacht tot de jongen achter een hoekje verdwenen waren en dan snel naar de hut geslopen. Binnen een halfuurtje waren ze treug en kon ik beginnen aan de foto-sessie. Na twee avonden heb ik het gevoel dat er toch nog meer moet inzitten. De adulte vogels brengen geregeld 3-doornige stekelbaarsjes aan, maar het lukte me nog niet om die prooioverdracht scherp in beeld te brengen. Eén keer lukte dat wel, maar dan zat er een bloem van Veenwortel nét voor het visje...lastig :-) Maar goed, ik zal dus nog eens terug moeten.

Zoals wel vaker waren er ook nu enkele 'bijvangsten' in de vorm van een rustig vissende Blauwe Reiger en een rustend Witgatje. Meer foto's zoals steeds op m'n website!

Een verzopen weekendje Nismes (B)

Vorig weekend trokken we voor twee dagen naar Nismes in de Viroin-vallei. Het idee was om samen met de kindjes zonnige wandelingetjes door kurkdroge kalkgraslanden te maken en ondertussen de nieuwe macro-lens wat beter te leren kennen. Dat kwam dus niet helemaal uit zoals we gehoopt hadden. Een vlotte 60mm neerslag verspreid over de twee dagen maakte het wandelen en fotograferen een beetje lastig...om het zachtjes uit te drukken.
Het was meer dan 10 jaar geleden dat ik nog eens op de roche à l'homme geweest was. De flora was er nog altijd overweldigend en er is in die 10 jaar ook serieus aan beheer gedaan. Veel Buxus-struweel is gekapt en heeft plaatsgemaakt voor kalkgrasland. Maar voor vlinders was het dus door het bewolkte weer niet fameus. We zijn er zelfs in geslaagd om op de twee dagen geen enkel blauwtje te zien!
Maar goed, genoeg geklaagd, over de macro-lens ben ik heel erg tevreden en ook onze kinderen hebben zich reuze geamuseerd met levendbarende en muurhagedissen, nachtelijk onweer en soepele tijd-om-te-gaan-slapen regels.

Vijfvlek-Sint-Jansvlinder

Akkerparelmoervlinder

Dambordje

Dambordje op Grote Muggenorchis

Gehakkelde Aurelia

Bruinrode Wespenorchis

Gele Morgenster

Grote Muggenorchis

Zwarte Toorts

Witte Engbloem

Dennenorchis!

Een bijzonder straffe vondst van de medewerkers van ANB: in een naaldbos op de Kalmthoutse Heide vonden ze tijdens beheerswerken meer dan 100 exemplaren van de Dennenorchis (Goodyera repens), een uiterst zeldzame orchidee die in Vlaanderen enkel bekend is van de omgeving van Mol. Net over de grens zijn er oude gegevens bekend van een kleine populatie in een dennenbos op de Brabantse Wal, maar ook daar is de soort al heel lang niet meer gezien.

Die moest ik dus gezien hebben, maar de zoektocht naar de plantjes bleek niet bepaald simpel. De ruim 100 bladrozetjes (waarvan 7 planten in bloei) staan in een donker dennenbos op een oppervlakte van pakweg 20x20 cm. In ieder geval een fantastische aanwinst voor de lokale flora. Overigens werden de voorbije dagen in het gebied nog zeldzame plantensoorten aangetroffen zoals Klein Blaasjeskruid (Utricularia minor) en Draadzegge (Carex lasiocarpa)!

Toch maar een beetje macro...

Tot vandaag had ik een hekel aan macro-fotografie. Ik miste er de spanning van de vogelfotografie in. Hoe mooi bijv. sommige planten ook zijn, de kans dat ze er de volgende dag nog staan is groot en dat maakt het allemaal nogal saai. Wat niet wegneemt dat ik een grote bewondering heb voor mensen met geduld en duidelijk talent voor macro zoals een streekgenoot van mij, Filip Van Boven. Bovendien ben ik altijd al geïnteresseerd geweest in meer dan enkel vogels. Dan toch maar proberen soortgroepen als libellen, dagvlinders e.d. een beetje treffelijk in beeld te brengen? De zomerperiode is meestal tamelijk stilletjes wat vogels betreft en ja, die andere soortgroepen vliegen dan wel massaal rond natuurlijk.
Ok proberen dus, maar dan wel ineens met het juiste materiaal zodat ik me daar niet achter kan verschuilen. Als Canon-gebruiker had ik al een Canon 100mm f/2.8, maar voor insecten is die eigenlijk niet echt bruikbaar, je moet gewoon te dichtbij komen en 99% van alle vlinders en libellen is dan al lang gevlogen.

Daarom een tijdje gespaard en de Canon 180mm f/3.5 macro USM aangeschaft. Voor de helft van de prijs heb je een Sigma 180mm en die zou bovendien quasi even goed presteren. Maar goed, met de Canon kan ik dan weer wel m'n TC 1.4x gebruiken indien nodig. Wimberley-plaatje erbij en vanaf nu dus enkel nog macro's vanaf statief en steeds met de 5D2 als body.

Vanavond een eerste testje gedaan op de Kalmthoutse Heide en zowaar, ik had er plezier in! Nu nog wat meer tijd insteken, technieken leren en hopelijk heb ik op het einde van de zomer enkele beelden die echt de moeite zijn.

Zwarte Sterns in de Zouweboezem

België is in vergelijking met Nederland maar karig bedeeld met moerassen. Eén van de mooiste soorten gebonden aan moerassen met drijvende waterplanten is de Zwarte Stern. Bij ons in België is die helaas halverwege de jaren '80 verdwenen als broedvogel, maar in Nederland broeden dus nog wel enkele honderden koppels.
In Kalmthout wonen - vlakbij de grens - heeft dus zo z'n voordelen, want voor dergelijke soorten hoef ik niet al te ver te rijden. Eén van de dichtstbijzijnde kolonies bevindt zich in de Zouweboezem, een prachtig gebied in de omgeving van Ameide - Lexmond - Meerkerk. Het gebied is vooral bekend om de goede foto-mogelijkheden van vliegende Purperreigers. Ook die soort broedt er namelijk in redelijke aantallen. De klassieke locatie aan de Zouwendijk leverde gisterenavond echter nauwelijks kansen op, wellicht omdat de kolonie een beetje verschoven is of zijn de aantallen dit jaar gewoon lager? Gelukkig was ik er vorige jaren al enkele keren gepasseerd en kon ik oa dit soort beelden maken.

Nu was de Zwarte Stern dus de doelsoort. Jammer genoeg hing er aan de vogelkijkhut in het gebied (langs de Boezemweg) een infobordje waarin op tamelijk vage wijze de vogelfotografen met de vinger werden gewezen voor de achteruitgang van de soort in het gebied. Momenteel zou de populatie weer hersteld zijn. Er bleek een uitstekend uitkijkpunt te zijn aangelegd op ca. 10-20m afstand van een deel van de broedkolonie en de sternen leken zich daar helemaal niks van aan te trekken. Tenzij er dus een stel idioten in het verleden gewoon dwars door de kolonie zou gezwommen zijn, zie ik niet in hoe fotografen (of anderen, want die werden nergens vernoemd....) hier voor verstoring kunnen zorgen. Maar goed, de omstandigheden waren prima, maar de beloofde zon brak niet door dus echt goede vliegbeelden maken werd ons extra moeilijk gemaakt. Gelukkig was er ook een koppeltje Futen met grote jongen actief. Grappig om te zien hoe de jongen, hoewel ze eigenlijk al te groot waren, toch nog op de rug van het wijfje probeerden te kruipen, met succes trouwens!

Jonge Zwarte Sterns - Zoals bijna overal in Nederland wordt ook hier op kunstmatige vlotjes gebroed.

Sternen in Stellendam

Nu m'n terreinwerk op de Kalmthoutse Heide achter de rug is, komt er af en toe een beetje tijd vrij om te besteden aan fotografie. Eindelijk! Vandaag bracht ik een bezoekje aan een aantal van m'n INBO-collega's die onderzoek doen in broedkolonies van verschillende soorten sternen. Plaats van bestemming was Stellendam in Zeeland. Een kolonie van 3300 koppels Grote Stern, vele honderden Visdieven en een kleine 100 Dwergsterns zit daar verspreid over enkele kleine eilandjes samen met vele duizenden Kokmeeuwen. Een fantastisch (en luidruchtig) schouwspel! Vandaag moesten een heel aantal jongen geringd worden, maar gelukkig was er af en toe ook tijd voor een aantal beelden.

Jonge Visdief

Visdief (3x)



Jonge Dwergstern



Grote Stern

Kokmeeuw