Boshut versie 3: eindelijk een 'Bencé-Mate-hut'

Ik kan zo stilaan terugblikken op een redelijk imposante reeks schuilhutjes voor vogelfotografie. 'k heb net even snel geteld ahv m'n beelden van de voorbije 6 jaar en ik kom op ca. 80 verschillende hutten. De laatste jaren probeer ik wat efficiënter met m'n tijd om te springen en bouw ik liefst hutjes die wat langer kunnen blijven staan. Binnenkort komt er een derde kindje bij en dan zal het nog belangrijker worden om zo efficiënt mogelijk met m'n schaarse tijd om te springen.

Geïnspireerd door de Hongaarse succesfotograaf Bencé Mate, besloot ik samen met enkele bevriende fotografen op een groot privé-terrein een exacte kopie van zijn beroemde drinkwaterhutten te bouwen. Dat betekende versie 3 van dit soort hutjes, want eerder bouwde ik al kleinere versies.

Maar nu was het dus tijd voor the real thing, een vijver waar zomaar even 2000 liter water in kan, een stevige houten hut met ruimte voor 3 personen en, uiteraard, een foto-standpunt op ooghoogte. De hut staat in een gemengd bos met overwegend naaldhout. Ondertussen legde ik de nodige contacten om, eveneens op privé-terrein, maar dan in een loofbos, nog een kopie van deze hut te bouwen. Het resultaat zal er ongetwijfeld mogen zijn, ik verwacht op termijn mooie beelden van zowat alle typische bosvogels van de Kempen.

De eerste hut werd pas aangelegd, maar nu al is het er een drukte van belang. Ik heb nauwelijks tijd gehad om er te fotograferen, maar de lijst van soorten die er nu al in de buurt werd gehoord of gezien is indrukwekkend. Enkele voorlopige beelden van het standpunt en alvast één soort in beeld om de aftrap te geven; een hongerige Gaai. Vergeef me het voer in beeld, 't  komt er nu vooral even op aan zo snel mogelijk zoveel mogelijk soorten gewend te maken aan de hut.


Het zicht vanuit de hut doorheen het spiegelglas



Met een Appelvink erop wordt dit een mooi beeld :-)

De hut ligt in een vrij donker bos, maar invallende zonnenstralen zorgen voor interessante lichtomstandigheden waardoor het onderwerp kan geïsoleerd worden van de verder donkere achtergrond.

Schuwe soort? Niet met spiegelend glas!

Twee weken drijven: een tussentijdse balans

Ik heb enkele weken vakantie nu. Dat geeft me de tijd om 's morgens vroeg en/of 's avonds laat te gaan fotograferen. Tijd dus om gebruik te maken van de vergunningen die ik voorbije winter heb aangevraagd én gekregen om met de drijvende schuilhut in een aantal gebieden aan de slag te gaan. Bovendien is het in juli-augustus al behoorlijk druk wat vogeltrek betreft. Vooral de steltlopers komen vroeg op gang, maar tegelijkertijd zijn er nog een aantal lokale broedvogels die hun jongen verzorgen. Ik heb er al een aantal blogposts aan gewijd, maar ondertussen heb ik zoveel nieuwe beelden dat ik een tussentijds overzicht kan maken, een soort 'best of' van de voorbije weken. Van elke soort die m'n pad kruiste, plaats ik m'n persoonlijke favoriet met een beetje uitleg. De rest van de beelden kan je bekijken op m'n website.



Dodaars met jong. Bewust gekozen voor het tegenlicht omdat op die manier de ochtendnevel die uit het water opstijgt beter tot z'n recht komt.



Zomertaling juveniel. Eenden zijn in het algemeen lastig te benaderen met de drijfhut. Maar met juvenielen ligt dat vaak anders, die zijn vaak nog een beetje naïef. Gelukkig voor deze had hij van mij niks te vrezen, een uitgebreide fotosessie en ik liet hem verder rustig foerageren.



Blauwe Reiger in ochtendmist. De ochtendmist verbergt alle details en de grijzige reiger lijkt er deels in op te lossen. Toch werd de kop verlicht door de eerste zonnenstralen die toch door de mist heen braken.

Bonte Strandloper - adult zomerkleed. Een Bonte Strandloper in volledig zomerkleed op m'n eigen drijfplekje nabij de heide. Straf vond ik dat, ook het feit dat hij zich gewillig liet vastleggen in het licht van de ondergaande zon.

Groenpootruiter roepend. Ik had ze al wat vaker verwacht, maar de doortrek in het najaar is wat minder opvallend dan die in het voorjaar. Terwijl deze voor m'n hut zat, vlogen enkele soortgenoten over en begon de vogel luid te roepen. Enkele seconden later was hij vertrokken, het groepje achterna.

Haas. Een 'bijvangst', toen deze rustig langs de oever van het ven liep, liet ik de vogels even voor wat ze waren.

Drinkende Houtduif. Ben je rustig Waterrallen aan het fotograferen, komt er plots een Houtduif pal voor die Waterral postvatten!

Oeverloper. De meest gefotografeerde soort de voorbije weken. Alles kwam aan bod: een groep van 23 vogels, tegenlichtopnames, jagend achter een zwerm mugjes enz... Toch moet het nog beter kunnen want met fotografie ben je gelukkig nooit klaar.

Roepend Porseleinhoen. Een droomsoort van jaren eindelijk voor de drijfhut. En dan begint het beest in de vroege ochtend nog te roepen ook, natuurbeleving ten top!

Jong Waterhoen in ochtendlijk tegenlicht. Ik ben iets te laat begonnen om de opgroeiende jongen in alle stadia te fotograferen.

Juveniele Waterral. Een tijdje geprobeerd om Waterrallen te fotograferen. Uiteindelijk lukte het om zowel adulten als jongen vol en vrij in beeld te krijgen. Toch vind ik deze het mooist omwille van de Pitrus die hier weerspiegelt.

Watersnip in schrik-houding. Dagelijks krijg ik deze soort nu voor de lens en dat gaat nooit vervelen. Ik vind het één van onze mooiste steltlopers die vooral in zacht strijklicht tot z'n recht komt. Hopelijk krijg ik één van de komende dagen de volledige schrik-houding (mét volledig opengesperde staart) nog eens te zien.

Juveniele Wintertaling.

Witgatje in tegenlicht. Ook Witgatjes krijg ik dagelijks uitgebreid voor de lens. Het is lastig om er een opvallende opname van te maken. Met tegenlicht én kleine prooi in de bek vond ik het toch de moeite. De zon valt juist op de goede plek in zodat de twee donkere lijnen in het midden onderbroken worden.

En daar is de Waterral!

De voorbije twee weken bracht ik nogal wat ochtendlijke én avondlijke uurtjes door in de drijfhut. Eén van de doelen was het koppel Waterral dat er huist vastleggen in het perfecte licht. Lastig want Waterrallen zijn schuw en komen niet snel uit de begroeiing gelopen. En als ze dat al doen, zijn ze meestal heel snel weer weg. Daar komt nog bij dat dit koppel rondliep met 5 kleine jongen en dan zijn ze nog meer op hun hoede. Er kruipt dus veel tijd in, maar de voldoening is groot wanneer het dan toch eens lukt.
Gisteren had ik maar een uurtje tijd, maar ik hoorde al snel de typische contactroepjes tussen ouders en jongen. Het geluid kwam uit een moerassig stukje met veel opslag van Watermunt. Na een halfuurtje wachten kwam één van de adulte vogels perfect poseren in prachtig avondlicht. En meer nog, er kwam ook heel even één van de jongen een kijkje nemen.
Opdracht volbracht? Mmmh, half want alles kan natuurlijk beter en dat is het geweldige aan deze hobby, niets is ooit compleet! Dus volgende keer graag een nog rustigere achtergrond, de volledige scherpte op zowel de adult als het jong en vooral: dat hij die stretchpose nog eens wil herhalen, maar dan helemaal vrijstaand!

Para-sailers en Watersnippen zijn geen vrienden!

Gisterenavond had ik nog eens de kans te gaan fotograferen in een moerasje vlakbij ons huis in Kalmthout. Ook deze keer nam ik de drijfhut mee omdat het al enkele dagen windstil en zonnig weer is. Toegekomen aan de plas bleek er een groepje van acht Witgatjes en 1 Watersnip te pleisteren. Ik bevond me nog op ruim 100 meter van de vogels en had dus nog wat tijd nodig om naderbij te sluipen. Na een halfuurtje zat ik op enkele meters van de groep steltlopers en kon ik vooral van de Watersnip een paar leuke beelden maken. Hij leek zo vertrouwd met de schuilhut dat hij soms te dicht kwam en op een bepaald moment zelfs z'n snavel in de lenskap van de 500mm stak!

Maar plotseling begonnen de Witgatjes allemaal luidkeels te roepen. De schuilhut had niet bewogen en niets wees erop dat ik voor de paniek zorgde. Tot ik een geronk hoorde achteraan de plas en er plots op enkele meters hoogte een para-sailer dwars door het natuurgebiedje kwam gevlogen. Alle eenden en steltlopers stoven weg om binnen het uur niet meer weer te keren. In mijn ogen een belachelijk tijdverdrijf en enorm verstorend, waarbij ik moest denken aan de wijze woorden van Bruce Cockburn: 'If I had a rocket launcher....'

Zon en windstil...drijfhut!

Ik dacht dat het deze zomer niet meer zou gaan lukken: windstil en zonnig weer. Maar kijk eens aan, we krijgen zowaar enkele droge en compleet zonnige dagen voorgeschoteld. Daarom snel beslist om te proberen één van de vele lokale broedgevallen van Dodaars in beeld te brengen. Gelukkig zit er ook een koppel met 5 jongen op één van m'n geliefde drijfhut-locaties. Door het windstille weer hoopte ik op sfeervolle beelden met mogelijk mooie reflecties in het water.

Toen ik arriveerde, zwommen de 5 jonge Dodaarzen rond m'n schuilhut. Goed zo, ze zijn er dus aan gewend, maar tegelijk ook lastig want nu kon ik niet meteen naar de hut. Een halfuurtje gewacht tot de jongen achter een hoekje verdwenen waren en dan snel naar de hut geslopen. Binnen een halfuurtje waren ze treug en kon ik beginnen aan de foto-sessie. Na twee avonden heb ik het gevoel dat er toch nog meer moet inzitten. De adulte vogels brengen geregeld 3-doornige stekelbaarsjes aan, maar het lukte me nog niet om die prooioverdracht scherp in beeld te brengen. Eén keer lukte dat wel, maar dan zat er een bloem van Veenwortel nét voor het visje...lastig :-) Maar goed, ik zal dus nog eens terug moeten.

Zoals wel vaker waren er ook nu enkele 'bijvangsten' in de vorm van een rustig vissende Blauwe Reiger en een rustend Witgatje. Meer foto's zoals steeds op m'n website!

Een verzopen weekendje Nismes (B)

Vorig weekend trokken we voor twee dagen naar Nismes in de Viroin-vallei. Het idee was om samen met de kindjes zonnige wandelingetjes door kurkdroge kalkgraslanden te maken en ondertussen de nieuwe macro-lens wat beter te leren kennen. Dat kwam dus niet helemaal uit zoals we gehoopt hadden. Een vlotte 60mm neerslag verspreid over de twee dagen maakte het wandelen en fotograferen een beetje lastig...om het zachtjes uit te drukken.
Het was meer dan 10 jaar geleden dat ik nog eens op de roche à l'homme geweest was. De flora was er nog altijd overweldigend en er is in die 10 jaar ook serieus aan beheer gedaan. Veel Buxus-struweel is gekapt en heeft plaatsgemaakt voor kalkgrasland. Maar voor vlinders was het dus door het bewolkte weer niet fameus. We zijn er zelfs in geslaagd om op de twee dagen geen enkel blauwtje te zien!
Maar goed, genoeg geklaagd, over de macro-lens ben ik heel erg tevreden en ook onze kinderen hebben zich reuze geamuseerd met levendbarende en muurhagedissen, nachtelijk onweer en soepele tijd-om-te-gaan-slapen regels.

Vijfvlek-Sint-Jansvlinder

Akkerparelmoervlinder

Dambordje

Dambordje op Grote Muggenorchis

Gehakkelde Aurelia

Bruinrode Wespenorchis

Gele Morgenster

Grote Muggenorchis

Zwarte Toorts

Witte Engbloem