Praktijktest: de drijvende schuilhut van Mr JanGear

Wie deze blog een beetje volgt, weet dat ik erg graag met een drijvende schuilhut op pad ga. Bijna alle beelden van steltlopers en eenden op mijn website werden op die manier gemaakt. Ik heb tot nu toe altijd gewerkt met drijfhutten die ik zelf bouwde en in de loop van de voorbije jaren verbeterde naargelang m'n ervaringen ermee.
Ondertussen verscheen er af en toe eens een model dat je kant en klaar kon kopen, maar de prijzen daarvan lagen steeds extreem hoog in vergelijking met de kosten die ik zelf aan een hutje heb (ca. 120€). Nadeel aan mijn eigen model is het gewicht en het feit dat je het niet compact kan transporteren. Meenemen op vakantie kan wel als we met de wagen gaan, maar dan enkel met een aanhangwagentje.
Een jaar geleden kreeg ik dan een prototype van een opblaasbare drijfhut van Jan Goddefroy aka MrJanGear te zien en dat leek me wel wat om eens uit te testen. Ze werd echter nog volop verbeterd en daarbij ook getest door David Pattyn en Yves Adams, allebei zeer ervaren en begaafde fotografen wat drijvende hutten betreft.
Maar sinds kort heb ik dan eindelijk het vernieuwde model ter beschikking. Tijd voor een test!

Uitvoering

De hut wordt geleverd in een zwarte tas met rits, al dan niet inclusief de tent om er bovenop te bouwen. Ik vroeg en kreeg er ook meteen een handige pomp bij. Het geheel is erg licht en kwalitatief hoogstaand gemaakt. Opblazen van het drijvende deel en opbouwen van de tent nam 10 minuutjes in beslag, maar met wat oefening valt dit wel naar 5 minuten te brengen. Handig is ook dat de opgebouwde hut precies in de kofferruimte van een wagen als bv. een Citroën Berlingo past. Vooraan zit een handvat en je kan de hut mét tent gewoon dragen zonder dat de tent loskomt. Dat vond ik erg handig wanneer je ter plaatse bent en snel klaar wil zijn om te beginnen fotograferen.

De opgebouwde hut met ernaast de tas waarin ze na gebruik ook weer prima past. Deze tas past met gemak in een reiskoffer waardoor de hut dus ook mee het vliegtuig op kan!

Voorzijde met brede sleuf  voor de lenskap.

Zijaanzicht

Zicht op de binnenkant. De hut wordt geleverd met een stevige plaat uit kunststof en een bout voor je statiefkop. Even uitmeten en je kan zelf een gat boren en vervolgens de kop monteren op de plaat.

De binnenzijnde is verder voorzien van een heleboel handige raampjes, haakjes enz... Lastig hierbij is dat alle zwarte koordjes waarmee je die raampjes geopend kan houden naar beneden in de tent hangen. Een volgende versie kan misschien met velcro of iets dergelijks afgewerkt worden. Onder je body kan je een soort vangnet spannen (zie foto binnenzijde) die voorkomt dat je je hoekzoeker verliest, maar waar je eventueel nog andere kleine benodigdheden in kan hangen zonder dat je ze in het water kan verliezen. Nadeel is dat het vangnet nu nog te diep is en zelfs lichte voorwerpen alsnog in het water komen te hangen. Een puntje waar volgens Jan nog aan gewerkt zal worden.

Praktijk

De hut zag er erg veelbelovend uit, tijd dus voor een eerste praktijktest! Zoals al geschreven is het erg handig dat je de hut thuis rustig kan opbouwen en ze vervolgens in het geheel, mét gemonteerde Wimberley-kop, kan vervoeren én dragen. Te water gaan kan dus zonder heen en weer geloop naar de wagen. Waadpak aan en vervolgens met hut en fotomateriaal in één keer naar je drijfplek. Ik deed er nog geen 5 minuten over.

Vandaag was een winderige dag (5 Bft) en dan heb je wel wat last van het lichte gewicht van deze hut, ze wordt dan erg vatbaar voor beweging door de wind. Mijn eigen model is ongeveer dubbel zo zwaar en in vergelijkbare condities stabieler. Je kan dit oplossen door waterzakken op de zijkanten van de hut te leggen, maar die moet je dan wel weer apart vervoeren wat weer extra tijd vraagt. Bij wind tot 3 Bft lijkt er in ieder geval geen enkel probleem. Het lichte gewicht heeft ook voordelen: deze hut is heerlijk wendbaar en doordat er bovenop het drijfdeel handvaten werden gemonteerd, kan je ze perfect sturen. Je zal er ook veel minder snel mee vast komen te zitten in lastige drijflocaties zoals getijdegebieden. De stof waaruit het drijfdeel is gemaakt, voelt erg stevig aan en zal wellicht niet snel lek geraken, hoewel het uiteraard oppassen is voor prikkeldraad e.d. in het water. Dat geldt sowieso ook voor je waadpak uiteraard.

Samengevat 

Over deze hut werd duidelijk nagedacht door mensen met kennis van zaken! Ik doe hem niet meer weg en overweeg de aanschaf van een tweede exemplaar om te gebruiken tijdens de workshops die ik verzorg. Je kan eindeloos blijven vergelijken met hutten van eigen makelij, maar hét sterk punt is natuurlijk gewoon dat je deze hut altijd en overal bij je kan hebben. En de prijs? Wel ja, die is niet mals, maar deze hut is wellicht ook niet bedoeld voor massaproductie wat de kosten op termijn zou kunnen drukken. Fotografie vanuit een drijfhut blijft om een aantal redenen beperkt:

- Het is fysiek erg belastend

- Je hebt uiteraard vergunningen nodig en geschikte terreinen (en die zijn erg schaars)

- Risico's voor je materiaal zijn niet uit te sluiten

Resultaten van vandaag

Al bij al een rustige sessie met matig licht waarin het testen van de hut voorop stond, maar ik kreeg toch wel weer enkele leuke dingen te zien:

Ten slotte alle info over deze hut op de site van MrJan Gear zelf: http://mrjangear.com/

IJsvogel-show voor Hut 1: het wordt steeds fraaier!

Ongeveer een jaar na de aankoop van een stuk natte natuur en de herinrichting ervan in functie van vogels en fotografie, is het tijd voor een terugblik én een blik vooruit naar wat 2015 zal gaan brengen.
Het valt me op hoe snel vogels én veel andere dieren reageren op een verbetering in het landschap. Ik vertrok van een biologisch dode poel, weliswaar tamelijk groot én ideaal gelegen te midden van open terrein en vlakbij een aantal fraaie natuurgebieden. De locatie is het belangrijkst, maar verder kan je zelf veel verbeteren.
Het verwijderen van de anaerobe sliblaag, afschuinen van de oevers, inbrengen van zuurstof en waterplanten, aanplanten van een rietkraag enz... zorgden ervoor dat het leven er snel weerkeerde. Eens de waterkwaliteit weer top was, was het de beurt aan allerlei kleine vissoorten. Die voelden zich blijkbaar meteen thuis en plantten zich massaal voort. Ondertussen nam het aantal waargenomen vogelsoorten gestaag toe. In 2014 werden maar liefst 103 soorten waargenomen en 72 soorten daarvan lieten zich prachtig fotograferen vanuit de fotohut. De fotografie startte pas eind mei 2014, de lijst is dus behoorlijk indrukwekkend te noemen.

Enkele highlights, deels van mezelf, deels van bezoekende fotografen:

Blauwe Reiger - ©Martin Woods

Draaihals

Gekraagde Roodstaart

Grote Gele Kwikstaart

Grasmus

Koperwiek

Kramsvogel

Porseleinhoen ©Marcel De Bruin

Putter

Sperwer

Zanglijster

Dé publiekslieveling en één van de belangrijkste doelsoorten van mijn vele werk op de locatie was natuurlijk de IJsvogel. Toevallig was ik ook de eerste die hem voor de lens kreeg, meerbepaald op 18 juli. De eerste 2 maanden kwamen ze nog niet dagelijks langs, maar sinds oktober/november kwam daar snel verandering in en eens ik ook de duiksetting voor de soort had afgewerkt en er speciale workshops voor fotografie van deze prachtige vogel ging organiseren, waren ze niet meer weg te slaan voor de hut. Dat leverde een heerlijke reeks beelden op:

Om je een impressie te geven van de beelden die je kan verwachten tijdens een bezoek aan de hut of tijdens een speciale workshop, is dit mooie filmpje van Hans Rademakers dat ter plaatse werd gefilmd een aanrader! Bekijk het wel in HD én zet je geluid op....herken je overigens de minimaal 14 andere soorten die zich tijdens deze korte sequentie laten horen?

En wat brengt 2015? Doelsoort nummer 1 wordt Blauwborst in de loop van maart. Maar de mogelijkheden zijn eindeloos...de (her)aanleg van een klein eiland voor het vijverluik moet soorten als Witte en Gele Kwikstaart kunnen aantrekken, Waterral, Porseleinhoen in de nazomer, steltlopers als Kleine Plevier, Witgat, Oeverloper, Groenpootruiter in voor- en najaar enz... Grote mogelijkheden zijn er ook nog rond de achterliggende Hut 7 waar ik dit jaar (juli-oktober) mik op (deels) nieuwe soorten als Rietzanger, Snor, Braamsluiper, Kleine Karekiet, Rietgors, Grasmus, Tuinfluiter, Spotvogel enz... En wie weet gaan de op het terrein broedende Zomertortel, Koekoek, Steenuil, Torenvalk enz...zich ook wat vaker voor de hut vertonen...? We gaan het zien, ik ben alvast heel erg benieuwd!

Nieuw voor de Multisoortenhut: setting voor duikende IJsvogels!

De IJsvogels voor de multisoortenhut zijn behoorlijk geliefd én betrouwbaar. Af en toe laten ze wel eens een dag of 2 verstek gaan, maar in het algemeen tonen ze zich steeds erg fraai. Doordat de hut in een natuurlijke vijver is ingebouwd, kunnen ze overal in die vijver hun visjes verschalken. Dat maakt het maken van actiebeelden er niet makkelijker op, want hoe kan je voorspellen waar ze telkens naartoe zullen duiken?
Om hieraan tegemoet te komen heb ik een al vaker beproefde techniek toegepast: door zelf enkele visjes uit de vijver te vangen en op én locatie in de vijver opnieuw aan te bieden, wordt het duikgedrag heel wat beter te voorspellen. Het bouwen van de setting was een uitdaging. De vijver is in het midden 2 meter diep en precies daar wilde ik - om het mooiste standpunt te krijgen - de IJsvogels naartoe lokken. Eens afgewerkt was het maar de vraag of de IJsvogels hier hun visjes zouden komen halen, want zoals gezegd, heel de vijver (70 meter lang) zit vol met vis....

Vandaag volgde dan een eerste test. De omstandigheden konden niet slechter zijn (druilerig en donkergrijze luchten). Om de onderwaterbeelden te bevriezen heb je heel erg snelle sluitertijden (bij voorkeur iets van 1/2000s of sneller) nodig. Bovendien fotografeer je een dergelijke duik best met een dichtgeknepen diafragma. Hoge ISO's dus en dan nog kwam ik niet verder dan 1/200s...Scherpte kon ik dus alvast vergeten, maar dat was voor deze eerste keer bijzaak, want de hamvraag was: krijg ik ze sowieso duikend te zien?

Oordeel zelf en houd dus in gedachten dat het met mooi zonnig weer een heel ander en nog mooier verhaal zal zijn.

Conclusie: Hut 1 heeft er naast de soortenrijkom (68 soorten gefotografeerd sinds mei 2014) een nieuwe attractie bij en daar ga ik zelf uiteraard ook graag van gebruik maken :-)!

Nieuwe Workshop

De standaard onderwater-setting zal in de mate van het mogelijke steeds beschikbaar zijn voor gebruikers van Hut 1, maar het is ook mogelijk een speciale workshop 'IJsvogelfotografie' te boeken. Ik begeleid je dan een halve dag en geef de nodige technische tips om het maximum uit je beschikbare tijd te halen. Bovendien voorzie ik dan nog enkele extra aanpassingen zodat ook de kans op biddende IJsvogels fors toeneemt én zou ook het vastleggen van de duikvlucht zelf mogelijk moeten zijn! Interesse? Stuur me een mailtje en dan spreken we een datum af. Opgelet; de specifieke workshops worden enkel georganiseerd op vrijdagen, maar kunnen verder wel het hele jaar door ingepland worden. Bijkomende voorwaarde is natuurlijk dat de multisoortenhut dan ook vrij is. Dat kan je dan weer controleren op de Hutagenda. Na de workshop heb je verder nog de rest van de dag de hut ter beschikking zodat je uiteraard ook aandacht kan besteden aan de vele andere vogelsoorten die hier vaak gezien worden.

De 'slachtoffers' van dienst weten nog niet wat hen boven het hoofd hangt!

Als een speer duikt de IJsvogel met geopende bek het water in.! Foto helaas bij erg slechte lichtomstandigheden....echte scherpte is enkel mogelijk bij zonninger weer dan vandaag het geval was.

Mis! Verder dezelfde opmerkingen wat de weersomstandigheden betreft...

Nu was het wel goed raak! Dit soort beelden zijn ook bij slecht weer als vandaag te verwachten omdat je hiervoor je diafragma niet hoeft dicht te knijpen.

Schrokop!

Staartpuntje nog net zichtbaar....

En ten slotte de veren weer even op orde leggen en dan een tijdje 'uitbuiken'...

Hut 7: de oplossing voor lastig te fotograferen soorten?

Het bedenken van fotohutten en het voorbereidende werk vind ik persoonlijk even plezierig als het fotograferen zelf. Met de multisoortenhut, de boshut, buizerd- en steenuilhut had ik al een behoorlijke range van vogelsoorten voor de verschillende hutten aangetrokken, maar één van de lastigste groepen om te fotograferen blijft toch de 'little brown jobs', zoals ze wel eens genoemd worden:  karekieten, rietzangers, tjiftjaffen en fitissen, grasmus-achtigen en nog veel andere kleine vogelsoorten, vaak gebonden aan rietland en struweel.

En ziedaar, Hut 7 moet het nu mogelijk maken ook die vogelsoorten te fotograferen. De voorbije weken had ik de hut opgebouwd in een nat rietland, maar dit bleek toch iets té nat te zijn en het was praktisch bijna niet haalbaar die locatie aan te houden. Daarom heb ik ze nu heropgebouwd vlakbij de bestaande multisoortenhut. Bovendien zullen beide hutten verbonden worden door een gecamoufleerde gang zodat je ongezien van de ene naar de andere kan gaan. Het totale aantal op één dag te fotograferen soorten gaat dus nog wat verder de hoogte in!

Net zoals bij Hut 1 zal er nog heel wat gaan veranderen de komende tijd, maar zoals hieronder zal blijken, is het nu al erg de moeite waard, vooral tussen zonsopgang en 10h30.

Eens de hut was opgebouwd, heb ik de voorbije week 2 korte testsessies voorzien. Een reeks beelden van die sessies ( én van eentje van enkele jaren terug) heb ik op m'n pbase-site opgeladen: http://www.pbase.com/glennv/rietlandhut

De hut zelf biedt ruimte aan 2 fotografen. Je kijkt er door een brede plaat spiegelend glas en fotografeert door klassieke openingen in camonet.
Tot het einde van 2014 is deze hut zonder meerkost ter beschikking van fotografen die Hut 1 bezoeken. Vanaf 2015 volgt dan een splitsing van beide hutten of een aanpassing van de prijzen voor de combinatie.

De nieuwe struweel- en rietlandhut is klaar voor gebruik!

Veel soorten en kleuren voor Hut 1

Ik durf stilaan te zeggen dat m'n opzet met deze hut helemaal lijkt te gaan slagen. Vooral in de tweede helft van augustus werd de hut écht een 'multihut'. Dagen tot maximaal 30 soorten kwamen voor en in de loop van de maand werd IJsvogel bijna continu waargenomen, soms uren na elkaar vissend, poetsend enz... Enkele bezoekers schreven me na hun bezoek dat het 'enerverend, maar big fun' was om op hetzelfde ogenblik aan de ene zijde een mooi poserende IJsvogel of Blauwe Reiger te fotograferen en enkele seconden later alweer te moeten plaatsnemen voor het boshut-luik voor fraaie soorten als Tuinfluiter, Sperwer, Gekraagde Roodstaart, Grasmus enz.... Het moeras-luik blijft nog wat achter, maar gaat ongetwijfeld nog zijn nut bewijzen in oktober-november wanneer de Waterrallen gaan komen. In het voorjaar lijkt me dat de ideale plek voor o.a. Blauwborst.

De kaap van de 50 gefotografeerde soorten is intussen bereikt en daar ben ik best trots op :-)! Fotografen die al een plekje geboekt hebben in de eerste helft van september gaan wellicht een spannende dag tegemoet want er komt prachtig weer onze kant uit. Er staat zelfs een oostenwind op het programma en dat betekent vaak leuke soorten. Hieronder alvast een selectie van beelden van de voorbije dagen!

Doordat bezoekers de tijd namen om me te wijzen op verbeterpunten, is er ondertussen weer een en ander veranderd. De wat hoger gelegen wand aan de boshut-vijver werd weggegraven waardoor nu ook vogels die rechts van dit luik komen poseren, mooi kunnen gefotografeerd worden. De achtergrond is eveneens veel rustiger geworden. Ik heb intussen ook een hele verzameling zitplaatsen voor de IJsvogels verzameld en zal geregeld wisselen zodat telkens andere beelden kunnen verwacht worden. Ik werk tegelijk aan de mogelijkheid om ze duikend te fotograferen en wie weet zelfs onder water :-). Dat laatste zal niet voor meteen zijn, maar lijkt me op deze plek perfect te realiseren.

Een update van de boshut (Hut 2) met nu o.a. steeds vaker Appelvink staat voor volgende week op het programma.