Een onverwachte bezoeker aan de boshut...

Toen ik gisteren de 'oogst' van de Bushnell trail cams van de voorbije weken binnen haalde, was ik niet weinig verbaasd dat Boommarter een erg geregelde bezoeker is geworden sinds begin van augustus. Dit nachtactieve roofdier bleek zelfs vaak gewoon op het midden van de dag even te komen drinken...
Hieronder een kleine compilatie:

Jammer genoeg verscheen deze nog niet terwijl ik in de hut zat....

Snip!

Sinterklaas kwam vroeg dit jaar en vol verwachting trok ik er vanmorgen vroeg op uit met de drijvende schuilhut. Een eerste test van het nieuwe materiaal bleek -wat mij betreft- een schot in de roos. Op één van m'n favoriete drijflocaties pleisterden 21 Watersnippen en die lieten zich geweldig goed benaderen. Bovendien waren de omstandigheden nagenoeg perfect: windstil, een beetje ochtendnevel boven het water en een prachtige zonsopgang. Ik besloot eerst werk te maken van tegenlichtopnames voor de nevel zou verdwenen zijn. Na een kwartier trok de nevel al weg en heb ik de snippen met de zon in de rug benaderd. Ik denk niet dat ik ze eerder zo mooi voor de lens kreeg. Het windstille weer leende zich ook voor spiegelbeelden! Een kleine selectie van de beelden hieronder, de rest vind je op m'n website

.

Nu ook jonge Haviken!

Het zat er natuurlijk aan te komen. De twee volwassen Haviken die dagelijks m'n boshut bezoeken, hadden een nest op enkele 100en meter van de hut. En nu zijn ze er, ondanks het slechte voorjaar, blijkbaar toch in geslaagd twee prachtige jongen groot te krijgen. En dankzij de droogte en hitte en het feit dat ze pa en ma nog constant volgen door het bos, gebruiken ook deze twee nu dagelijks de drinkvijver. En zo doet zich nu soms de bizarre situatie voor dat Havik de talrijkste soort voor de hut is....

Verder nog melden dat een bevriende fotograaf hier enkele dagen geleden zomaar even 3 Zwarte Spechten had die samen kwamen drinken!

Te warm...even een uiltje knappen...

Net terug vanuit Frankrijk (Jura-gebergte) waar ik me nog eens kon amuseren met m'n macro-lens. Daarover later meer. Door de aanhoudende warmte en droogte besloot ik gisterenavond even een ritje langs m'n drinkwaterhutten te maken om te controleren of de waterniveaus nog voldoende waren. Er bleek toch zo'n 400 l verdampt te zijn dus dat was even doorwerken om dat weer aan te vullen. Zweten dus bij zo'n 32°! Onderweg naar huis besloot ik even te passeren langs een gekende Steenuil-locatie. Door het koude voorjaar was dit koppel extreem laat beginnen broeden, maar was er uiteindelijk toch in geslaagd jongen groot te brengen. Eén van de adulte vogels zat vlak langs de weg te genieten van de ondergaande zon (en van de afkoeling?) en liet met tot op zo'n 5 meter naderen met de wagen. Altijd fotogenieke beestjes die Steenuilen!

5 jaar wachten op Kruisbekken...

In 2009 bouwde ik samen met enkele bevriende fotografen onze eerste drinkwaterhut op de Kalmthoutse Heide. Ondertussen volgden nog een aantal andere, telkens in een lichtjes verschillend biotoop. Bijna alle bosvogels passeerden ondertussen de revue, maar dé soort waar ik in 2009 de eerste hut voor bouwde was toch wel Kruisbek. Kruisbekken zijn lastigaards om te fotograferen, het grootste deel van de dag brengen ze door in de toppen van naaldbomen. Maar zoals alle zaadeters hebben ze één zwakke plek: ze hebben vaak dorst! En daarbij keren ze vaak terug naar één hun bekend plasje. De kunst is dus een hutje met vijver te voorzien op een locatie waar vaak Kruisbekken foerageren. Die eerste hut stond perfect, maar Kruisbekken komen bij ons voor in invasies en sinds 2009 kenden we er in feite geen enkele meer. Dit jaar is het anders: vanaf mei viel het me al op dat er geregeld groepjes Kruisbekken overvlogen. Op de heide is dat een jaarlijks terugkerend iets, maar in juni werden de aantallen alleen maar groter én bleven de groepjes ook stilaan ter plaatse. Bij controle van de boshut bleek er een groep van zo'n 40 vogels te zitten drinken en dat voor het eerst sinds de bouw ruim 4 jaar geleden! We schoten dan ook meteen in actie en pasten hier en daar de setting aan, enkele Bushnell-camera's erbij om de bewegingen (van vogels en mensen) te monitoren en afwachten maar. Uiteindelijk bleken de Kruisbekken vooral 's avonds te komen, handig als je overdag niet veel tijd hebt!
Ondertussen heb ik 3 pogingen achter de rug en met de eerste resultaten ben ik al redelijk tevreden. Zowel wijfjes, mannetjes (van oranje tot rood) als juvenielen maken deel uit van de groep. Wat niet wil lukken voorlopig is ze op een tak fotograferen. De vogels komen uit het niets toe, drinken allemaal samen en binnen de minuut is de groep weer verdwenen voor verschillende uren. Het blijven dus lastigaards, maar ze zijn er nu en hopelijk volgen er nog vele kansen!

Havik blijft komen!

Ondertussen zijn we enkele weken verder en de Havik blijft de boshut bezoeken! Meer nog, nu zelfs meerdere keren per dag en nu ook twee verschillende vogels, duidelijk een koppel. Vooral het wijfje is een indrukwekkende verschijning, vooral wanneer ze ook nog eens begint te roepen op een 2-tal meter voor de schuilhut zoals te zien op onderstaande video (bekijk zeker de 1080 HD versie en zet je geluid open!):



Kansen zat dus om kopportretten en andere beelden te maken. Hieronder nog enkele van de meest recente:

Vogelfotografie in Hongarije - de finale

Het duurt allemaal mat langer dan gepland om het verslag van m'n fotoreis af te maken, maar dat heeft alles te maken met een drukke werk-agenda en bovendien wordt m'n weinige vrije tijd deels ingepalmd door bijzondere soorten voor één van de boshutten: Havik en Sperwer wisselen elkaar af om te baden en te drinken! Voor de laatste volledige dag in Hongarije stond ons een dag in de 'Pygmy Cormorant Hide' te wachten. Een hut die zoals de naam al aangeeft vooral in trek is omwille van de aanwezige Dwergaalscholvers. De hut zelf is fantastisch gesitueerd aan de rand van een rietmoeras en uitkijkend over een vrij kleine plas die begroeid is met Waterlelies en Watergentiaan. Doordat de lente ook in Hongarije veel te koud is verlopen, stonden die laatste nog niet in bloei en dat was een beetje jammer voor de foto's. Maar verder geen klachten, het uitzicht uit de hut door een gigantische spiegelende ruit was prachtig: Witwangsternen vlogen af en aan met nestmateriaal, Dwergaalscholvers poseerden zoals verwacht, verschillende soorten eenden kwamen beeldvullend langs, Baardmannetjes en Grote Karekieten in het riet, veel Ringslangen zwommen door de waterplanten enz.... De strafste waarneming (niet foto) kwam van een Klein Waterhoen die zich op 10 cm voor de ruit even kwam spiegelen. Net voldoende tijd voor een record-shot met de 100-400mm. Veel meer beelden vanuit deze heerlijke hut heb ik op het nu volledige verslag op m'n website geplaatst. Dan restte ons nog een halve dag aangezien ons vliegtuig de volgende dag pas na de middag zou vertrekken. Ik wilde graag eens een kolonie Witvleugelsternen zien en trok daarom met gids én een kleine Suzuki Jimny dwars door de puzta, een avontuur op zich! Het was een bewolkte en regenachtige ochtend, maar enkele sfeerbeelden ontsnapten toch nog aan de Delete-knop! Ik vergat ten slotte in het verslag van Dag 1 nog te vermelden dat er een koppel Syrische Bonte Spechten broedde in één van de bomen op de parking van ons hotel en dat het lokale bushokje voor de deur in trek was bij een aantal Kuifleeuweriken. Ik hoop dat de voorbije Hongarije-posts hebben duidelijk gemaakt dat dit voor zowel vogelkijkers als vogelfotografen een top-bestemming is. Ik heb er in ieder geval dik van genoten. En nu terug naar de boshutten want dit wordt duidelijk een goed Kruisbekken-jaar en ik zou ze nu eindelijk wel eens mooi willen vastleggen!