Canon TC 2x III: eindelijk een 2x die ik écht ga gebruiken

Even een wat meer technische post tussendoor. Wanneer je aan vogelfotografie doet, heb je vrijwel altijd millimeters te kort. Je kan dat probleem oplossen door zoals ik zoveel mogelijk vanuit vaste schuilhutten te werken waarbij je de afstand tot de vogels exact kan bepalen. Maar ik werk ook met andere types van schuilhutten zoals de drijvende hut en geregeld zijn er toch wat schuwere soorten die je vanop grotere afstand moet fotograferen. De 1.4x teleconverter is dan altijd een betrouwbare optie. In combinatie met een 300mm f/4 of een 500mm f/4 levert die heel scherpe beelden op en boet je nauwelijks aan kwaliteit in. De TC 2x II van Canon daarentegen gebruikte ik enkel om zeldzaamheden vast te leggen, soms zelfs 'gestackt' op de 1.4x II zoals hier.
Sinds een tijdje zijn er, samen met de introductie van de type II tele's van Canon nieuwe TC's op de markt, de TC 1.4x III en de TC 2x III. De nieuwe 1.4x presteert gelijkaardig aan de oude, prima dus! Maar ik las al vaak in reviews dat de combinatie van de nieuwe 2x met de nieuwe tele's enorm beter zou zijn dan de 'oude' combinatie. Bovendien is het na de firmware update van de Canon 5D mark III (1.2.1) nu mogelijk om AF te behouden bij f/8. Bijvoorbeeld wanneer je dus de 2x op de 500mm f/4 zet.
Dat wilde ik wel eens testen en ik trok er dus opuit met de drijfhut met daarop de 5D3 + nieuwe 500mm + TC 2x III.
Na aflloop van een foto-sessie van zo'n 2 uur was ik behoorlijk onder de indruk. De snelheid van AF is gelijkaardig aan de snelheid van de vorige 500mm + TC 1.4x! Maar de echte vooruitgang wordt inderdaad geboekt in de scherpte. Vroeger zaten er slechts enkele scherpe beelden tussen en dan nog kon ik steeds zien dat ze met de TC 2x II gemaakt waren. Vandaag kon ik dat niet meer zien en was pakweg 50 % van de beelden volledig scherp. Hieronder enkele voorbeelden van een foeragerende Wulp. Wordt ongetwijfeld vervolgd, want in tegenstelling tot de vorige versie ga ik deze TC zeker vaker uit de tas halen.
Dit biedt overigens ook mogelijkheden met een cropcamera als de 7D. Ok, je verliest dan wel AF op f/8, maar je kan dat omzeilen in Live View door daar te kiezen voor de (traag, maar het werkt) contrast-based AF. Een goed statief eronder en je kan scherpe beelden verwachten bij 500x2x1.6= 1600mm!

Een onverwachte bezoeker aan de boshut...

Toen ik gisteren de 'oogst' van de Bushnell trail cams van de voorbije weken binnen haalde, was ik niet weinig verbaasd dat Boommarter een erg geregelde bezoeker is geworden sinds begin van augustus. Dit nachtactieve roofdier bleek zelfs vaak gewoon op het midden van de dag even te komen drinken...
Hieronder een kleine compilatie:

Jammer genoeg verscheen deze nog niet terwijl ik in de hut zat....

Snip!

Sinterklaas kwam vroeg dit jaar en vol verwachting trok ik er vanmorgen vroeg op uit met de drijvende schuilhut. Een eerste test van het nieuwe materiaal bleek -wat mij betreft- een schot in de roos. Op één van m'n favoriete drijflocaties pleisterden 21 Watersnippen en die lieten zich geweldig goed benaderen. Bovendien waren de omstandigheden nagenoeg perfect: windstil, een beetje ochtendnevel boven het water en een prachtige zonsopgang. Ik besloot eerst werk te maken van tegenlichtopnames voor de nevel zou verdwenen zijn. Na een kwartier trok de nevel al weg en heb ik de snippen met de zon in de rug benaderd. Ik denk niet dat ik ze eerder zo mooi voor de lens kreeg. Het windstille weer leende zich ook voor spiegelbeelden! Een kleine selectie van de beelden hieronder, de rest vind je op m'n website

.

Nu ook jonge Haviken!

Het zat er natuurlijk aan te komen. De twee volwassen Haviken die dagelijks m'n boshut bezoeken, hadden een nest op enkele 100en meter van de hut. En nu zijn ze er, ondanks het slechte voorjaar, blijkbaar toch in geslaagd twee prachtige jongen groot te krijgen. En dankzij de droogte en hitte en het feit dat ze pa en ma nog constant volgen door het bos, gebruiken ook deze twee nu dagelijks de drinkvijver. En zo doet zich nu soms de bizarre situatie voor dat Havik de talrijkste soort voor de hut is....

Verder nog melden dat een bevriende fotograaf hier enkele dagen geleden zomaar even 3 Zwarte Spechten had die samen kwamen drinken!

Te warm...even een uiltje knappen...

Net terug vanuit Frankrijk (Jura-gebergte) waar ik me nog eens kon amuseren met m'n macro-lens. Daarover later meer. Door de aanhoudende warmte en droogte besloot ik gisterenavond even een ritje langs m'n drinkwaterhutten te maken om te controleren of de waterniveaus nog voldoende waren. Er bleek toch zo'n 400 l verdampt te zijn dus dat was even doorwerken om dat weer aan te vullen. Zweten dus bij zo'n 32°! Onderweg naar huis besloot ik even te passeren langs een gekende Steenuil-locatie. Door het koude voorjaar was dit koppel extreem laat beginnen broeden, maar was er uiteindelijk toch in geslaagd jongen groot te brengen. Eén van de adulte vogels zat vlak langs de weg te genieten van de ondergaande zon (en van de afkoeling?) en liet met tot op zo'n 5 meter naderen met de wagen. Altijd fotogenieke beestjes die Steenuilen!

5 jaar wachten op Kruisbekken...

In 2009 bouwde ik samen met enkele bevriende fotografen onze eerste drinkwaterhut op de Kalmthoutse Heide. Ondertussen volgden nog een aantal andere, telkens in een lichtjes verschillend biotoop. Bijna alle bosvogels passeerden ondertussen de revue, maar dé soort waar ik in 2009 de eerste hut voor bouwde was toch wel Kruisbek. Kruisbekken zijn lastigaards om te fotograferen, het grootste deel van de dag brengen ze door in de toppen van naaldbomen. Maar zoals alle zaadeters hebben ze één zwakke plek: ze hebben vaak dorst! En daarbij keren ze vaak terug naar één hun bekend plasje. De kunst is dus een hutje met vijver te voorzien op een locatie waar vaak Kruisbekken foerageren. Die eerste hut stond perfect, maar Kruisbekken komen bij ons voor in invasies en sinds 2009 kenden we er in feite geen enkele meer. Dit jaar is het anders: vanaf mei viel het me al op dat er geregeld groepjes Kruisbekken overvlogen. Op de heide is dat een jaarlijks terugkerend iets, maar in juni werden de aantallen alleen maar groter én bleven de groepjes ook stilaan ter plaatse. Bij controle van de boshut bleek er een groep van zo'n 40 vogels te zitten drinken en dat voor het eerst sinds de bouw ruim 4 jaar geleden! We schoten dan ook meteen in actie en pasten hier en daar de setting aan, enkele Bushnell-camera's erbij om de bewegingen (van vogels en mensen) te monitoren en afwachten maar. Uiteindelijk bleken de Kruisbekken vooral 's avonds te komen, handig als je overdag niet veel tijd hebt!
Ondertussen heb ik 3 pogingen achter de rug en met de eerste resultaten ben ik al redelijk tevreden. Zowel wijfjes, mannetjes (van oranje tot rood) als juvenielen maken deel uit van de groep. Wat niet wil lukken voorlopig is ze op een tak fotograferen. De vogels komen uit het niets toe, drinken allemaal samen en binnen de minuut is de groep weer verdwenen voor verschillende uren. Het blijven dus lastigaards, maar ze zijn er nu en hopelijk volgen er nog vele kansen!

Havik blijft komen!

Ondertussen zijn we enkele weken verder en de Havik blijft de boshut bezoeken! Meer nog, nu zelfs meerdere keren per dag en nu ook twee verschillende vogels, duidelijk een koppel. Vooral het wijfje is een indrukwekkende verschijning, vooral wanneer ze ook nog eens begint te roepen op een 2-tal meter voor de schuilhut zoals te zien op onderstaande video (bekijk zeker de 1080 HD versie en zet je geluid open!):



Kansen zat dus om kopportretten en andere beelden te maken. Hieronder nog enkele van de meest recente: