zaterdag 28 januari 2012
Voorbereidingen op komende winterweer!
Nooit gedacht dat het nog zou gaan lukken deze winter, maar vanaf morgen zou er een erg pittige vorstperiode starten! En vorst betekent nieuwe kansen voor vogelfotografie.
Want vorst betekent stress: voedselstress, de stress om simpelweg in leven te blijven. En dan verlaten sommige soorten hun dekking én vaak ook hun schuwheid, overleven gaat dan voor! Bovendien kan je met gericht voederen de vogels een handje helpen en tegelijkertijd mooie beelden in scène zetten. Het klassieke voorbeeld zijn de tuinvogels uiteraard, maar het kan ook heel wat specialer. Ik heb alvast de volgende doelsoorten hoog op m'n lijstje staan.
Roerdomp: het wordt nu uitkijken naar die soort in de buurt van kleine wakken in het ijs. Eens zo'n plekje bekend is, is het eenvoudig om er een schuilhutje bij te plaatsen, half dagje wachten en klaar (althans in theorie :-) )
Grote Zaagbek: zullen wellicht in beweging komen eens de plassen ook ten noorden van ons massaal beginnen dichtvriezen. En dan is het gewoon uitkijken op de grotere plassen met veel golfslag (die dus moeilijk dichtvriezen). Vaak verblijven ze dan heel tam bij een grote troep eenden en/of meerkoeten die een groot wak openhouden.
Bokje: de kleinste snippensoort verblijft bij strenge vorst vaak langs stromende waterlopen in de polders. Ik heb enkele van die mogelijke plekjes verkend en ze zijn prima te doen met de drijfhut. Ik heb ze ooit gefotografeerd, maar vanuit een hopeloos hoog standpunt, dat moet dus veel beter kunnen!
Ijsvogel: lang geleden dat ik daar nog eens tijd heb in kunnen investeren. Zelfde principe als bij de Roerdomp: eens gevonden is het niet meer zo moeilijk.
De enige spelbreker zou wel eens een wetenschappelijk congres kunnen zijn. Ik ga namelijk nog enkele dagen naar...het uiterste zuiden van Spanje (met een héél klein beetje verlof eraan geplakt)! Maar goed, Zwartkoprietzangers, Purperkoeten, Provencaalse Grasmussen enz... gaan ook niet gauw vervelen!
zaterdag 14 januari 2012
Boshut: de eerste vogel-beelden
Zoals al gepost in een eerder bericht, heb ik samen met een bevriende vogelaar een vaste schuilhut gebouwd in een prachtig stukje gemengd bos. We fotograferen er door een stuk spiegelend glas van 1 m² waardoor een heerlijk uitzicht onstaat en het volop genieten is van de prachtige waarnemingen. Soms gebeurt er zoveel tegelijk dat je vergeet te fotograferen en gewoon geniet van de drukte!
Eerder kwamen de Eekhoorns al aan bod. Die zijn ondertussen vaste gast geworden net zoals een aantal algemenere bosvogels. Van die soorten wil ik nu alvast enkele beelden tonen.
De volledige reeks staat zoals steeds op mijn website!
donderdag 12 januari 2012
Gulls, gulls, gulls!
De eerste dagen van 2012 waren erg onstuimig. Twee stormen volgden elkaar op, de laatste kwam uit het noordwesten en dan weet je dat er aan de kust veel Drieteen- en Dwergmeeuwen te verwachten zijn. De dagen na de storm werden er zelfs Drieteenmeeuwen waargenomen in Wallonië en Limburg, helemaal landinwaarts geblazen dus. Daar kwam nog bij dat er vorig najaar een kleine influx plaatsvond van Kleine en Grote Burgemeesters, twee meeuwen die je hier nu ook weer niet zo vaak te zien krijgt. Daarom een toertje gepland om op een halve dag tijd die 4 soorten te fotograferen.
De start was in Stellendam, in de buitenhaven. De daar al weken verblijvende Kleine Burgemeester bleek bij aankomst al trouw op post. Met behulp van wat koekjes waarvan de vervaldatum al lang verstreken was, kreeg ik hem vrij eenvoudig tot op enkele meters én op ooghoogte. Dan naar de vlakbij gelegen Brouwersdam waar het met noordwestenwinden altijd spannend is. De Drieteen- en Dwergmeeuwen foerageerden in de branding bij opkomend tijd. Botten aan en hop, het water in. Ik was zo geconcentreerd aan het fotograferen dat ik de snelheid van het opkomende tij onderschatte, maar toen m'n botten volstroomden met ijskoud zeewater had ik het snel begrepen :-)
De laatste stop was Neeltje Jans voor de Grote Burgemeester en nog een nieuwe lading Drieteenmeeuwen. De Burgemeester bleek de minst meewerkende vogel van de voormiddag te zijn, maar er komen wellicht nog wel enkele kansen deze winter.
Meer foto's zoals steeds op mijn website!
vrijdag 30 december 2011
Knabbel & Babbel bij inhuldiging boshut
Na een lange tijd van inrichten, het juiste materiaal bij elkaar zoeken en voederen was vandaag eindelijk het moment aangebroken om voor het eerst vanuit m'n nieuwe bos-schuilhut met drinkvijver te gaan fotograferen. Het weer zat alvast niet mee: in plaats van de beloofde opklaringen kreeg ik een resem felle buien en donkere luchten te verwerken.
Maar verder niets dan positief nieuws: het wemelt er nu al van de vogels, het spiegelend glas is fantastisch om door te kijken en fotograferen en bovendien blijkt de open plek in het bos ook zoogdieren als Ree en Vos aan te trekken. Ik hoop er in de toekomst nog mooie beelden van te kunnen maken. Vandaag werd de show gestolen door 3 Eekhoorns die gelijktijdig de voeder- en drinkplaats bezochten. Het bleken geen goede vrienden te zijn en er werd geregeld een duchtig robbertje gevochten. Door het al vernoemde slechte licht kon ik daar geen foto's van maken, maar van de drinkende en etende Eekhoorns lukte dat wel.
Meer beelden van Knabbel & Babbel op m'n website!
maandag 19 december 2011
Tijdsgebrek...dus Zeeland
Weinig tijd om foto's voor te bereiden, hutjes te bouwen enz... Bovendien een tijdje ziek geweest. Maar goed, vandaag toch even naar Zeeland.
Blauwe Reigers op muizenjacht laten zich niet snel afschrikken door passerend verkeer en al zeker niet wanneer ze een prooi in het vizier hebben. Ideale
omstandigheden voor kopstudies.
Hetzelfde geldt voor de Torenvalken, maar een zo mooi poserend adult mannetje had ik toch niet verwacht.
Ten slotte een bezoek gebracht aan een gewonde Kraanvogel. De vogel heeft een open wonde aan de rechterpoot waar een tijdje terug zelfs een botje leek uit te steken, geen schoon zicht! Ondertussen is de wonde weer dicht, maar de kleur van de poot belooft niet veel goeds: geel en gezwollen. Maar de vogel leeft dus nog en foerageert onophoudelijk in een klein maïsakkertje en langs de randen van een ander akkerperceel op zoek naar overschotten. Maar indien hij echt topfit zou zijn, was hij natuurlijk al lang vertrokken richting zuiden...
woensdag 30 november 2011
Klapekster op 'Mudfooted'
De Klapekster-foto die ik hier onlangs oplaadde werd 'ontdekt' door Jolle Jolles, een Nederlandse zoöloog verbonden aan de universiteit van Cambridge. Hij is tevens de oprichter van mudfooted.com.
Dat is een erg populaire blog die door Jolle zelf omschreven wordt als " a weblog about our wonderful and fascinating natural world. It was founded in December 2009 with the aim to get more people to know and appreciate our natural world and the unique species that inhabit it."
Dat de blog veel bekeken wordt, zag ik meteen aan het plots toenemende aantal bezoekers op m'n pbase-site.
Dat is een erg populaire blog die door Jolle zelf omschreven wordt als " a weblog about our wonderful and fascinating natural world. It was founded in December 2009 with the aim to get more people to know and appreciate our natural world and the unique species that inhabit it."
Dat de blog veel bekeken wordt, zag ik meteen aan het plots toenemende aantal bezoekers op m'n pbase-site.
woensdag 23 november 2011
Velduilen-fiësta in Zeeland
De laatste jaren zijn we behoorlijk verwend wat het aantal Velduilen betreft. Ik herinner me nog dat je pakweg 15-20 jaar geleden naar de ‘bocht van Bath’ moest om een glimp op te vangen van enkele beesten. Sinds de komst van waarnemingen.be en waarneming.nl is er veel veranderd en worden de waarnemingen veel sneller bekend en vooral: er komen meer mensen kijken. Toen, onder impuls van het schitterende natuurbeheer, enkele jaren geleden de Uitkerkse polders door een aantal Velduilen werd uitgekozen als overwinteringsgebied, kreeg het gebied heel wat extra bezoekers over de vloer, niet in het minst het almaar toenemende aantal fotografen. Niet iedereen was daar blij mee en vooral de soms behoorlijke aantallen auto’s in de anders rustige polderstraatjes zorgden voor de nodige bezorgdheid. Er werd zelfs geprobeerd om de bewuste straten af te sluiten voor het verkeer, maar bij mijn weten stuitte dat op het ‘njet’ van de gemeente. Tot op vandaag blijft Uitkerke een grote aantrekkingskracht utoefenen op de Velduilen.
Maar sinds enkele jaren is er ook een alternatief voor de vogelkijker/fotograaf en wel de omgeving van de Koudekerksche Inlaag in Zeeland. Ook daar komen nu jaarlijks Velduilen op af en op sommige dagen beginnen die al kort na de middag, vaak onder een stralende zon, aan hun jacht. Zo ook gisteren. Minimaal 8 (!) vogels verzorgden daar een spetterende show. Speciaal voor de fotografen was er eentje extra mak en die joeg de hele tijd langs de Scheldedijk, daarbij gevolgd door een privé-escorte van een 10-tal wagens voorzien van lange telelenzen. Ik geef toe, ik heb me even aangesloten wat resulteerde in een hele reeks beelden van een Velduil die zich rustig zat te poetsen. Vreemd genoeg waren de meeste fotografen blijkbaar op zoek naar beelden in tegenlicht…en aan de zijde waar het avondlicht pal op het beest viel stond amper volk.
Maar ook elders in de inlaag zat het vol Velduilen. Tot zes exemplaren kreeg ik samen in beeld, heel erg mooi. Toen die quasi gelijktijdig begonnen rond te vliegen werd de fotograaf in mij even ‘on hold’ gezet en nam de vogelkijker het weer over. Machtig schouwspel! Ook die dieren lieten zich uiteindelijk fotograferen aan beide kanten van de Scheldedijk.
En worden ze nu verstoord en veroorzaken de fotografen ongemak? De verstoring lijkt mij minimaal, afgaand op hun natuurlijke gedrag dat ze de hele tijd bleven vertonen. Het ongemak dat de fotografen veroorzaken lijkt me ook minder dat in de Uitkerkse Polders. De Scheldedijk in Koudekerke is een doorgaande weg waar, in tegenstelling tot pakweg de Koeistraat in Uitkerke, geregeld verkeer doorgaat. Wel was het soms zo druk dat dat doorgaande verkeer luid toeterend aangaf niet opgezet te zijn met de opstopping. Overigens bleek zelfs een auto-toeter geen effect te hebben op de Velduil. Hij richtte even de kop op…en poetste toen rustig verder.
Maar goed, misschien hebben de beheerders van het gebied hier een andere visie op. Ik ben er ook maar 1 keer gaan kijken naar de uilen. Slechts één idioot gezien: deze noorderbuur vond het nodig botweg tussen de rustende uilen en de fotografen te gaan staan met z’n joekel van een terreinwagen… en vervolgens, het zicht van iedereen blokkerend, rustig zélf te beginnen fotograferen! Een prachtig staaltje van asociaal gedrag. Maar wel goed gelachen!
Oh ja, meer foto's op m'n website!



Maar sinds enkele jaren is er ook een alternatief voor de vogelkijker/fotograaf en wel de omgeving van de Koudekerksche Inlaag in Zeeland. Ook daar komen nu jaarlijks Velduilen op af en op sommige dagen beginnen die al kort na de middag, vaak onder een stralende zon, aan hun jacht. Zo ook gisteren. Minimaal 8 (!) vogels verzorgden daar een spetterende show. Speciaal voor de fotografen was er eentje extra mak en die joeg de hele tijd langs de Scheldedijk, daarbij gevolgd door een privé-escorte van een 10-tal wagens voorzien van lange telelenzen. Ik geef toe, ik heb me even aangesloten wat resulteerde in een hele reeks beelden van een Velduil die zich rustig zat te poetsen. Vreemd genoeg waren de meeste fotografen blijkbaar op zoek naar beelden in tegenlicht…en aan de zijde waar het avondlicht pal op het beest viel stond amper volk.
Maar ook elders in de inlaag zat het vol Velduilen. Tot zes exemplaren kreeg ik samen in beeld, heel erg mooi. Toen die quasi gelijktijdig begonnen rond te vliegen werd de fotograaf in mij even ‘on hold’ gezet en nam de vogelkijker het weer over. Machtig schouwspel! Ook die dieren lieten zich uiteindelijk fotograferen aan beide kanten van de Scheldedijk.
En worden ze nu verstoord en veroorzaken de fotografen ongemak? De verstoring lijkt mij minimaal, afgaand op hun natuurlijke gedrag dat ze de hele tijd bleven vertonen. Het ongemak dat de fotografen veroorzaken lijkt me ook minder dat in de Uitkerkse Polders. De Scheldedijk in Koudekerke is een doorgaande weg waar, in tegenstelling tot pakweg de Koeistraat in Uitkerke, geregeld verkeer doorgaat. Wel was het soms zo druk dat dat doorgaande verkeer luid toeterend aangaf niet opgezet te zijn met de opstopping. Overigens bleek zelfs een auto-toeter geen effect te hebben op de Velduil. Hij richtte even de kop op…en poetste toen rustig verder.
Maar goed, misschien hebben de beheerders van het gebied hier een andere visie op. Ik ben er ook maar 1 keer gaan kijken naar de uilen. Slechts één idioot gezien: deze noorderbuur vond het nodig botweg tussen de rustende uilen en de fotografen te gaan staan met z’n joekel van een terreinwagen… en vervolgens, het zicht van iedereen blokkerend, rustig zélf te beginnen fotograferen! Een prachtig staaltje van asociaal gedrag. Maar wel goed gelachen!
Oh ja, meer foto's op m'n website!



Abonneren op:
Berichten (Atom)
























